Manometria

ZA Manometria to metoda badania lekarskiego stosowana w celu wyjaśnienia różnych dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego. Wprowadzając plastikowy cewnik, można określić warunki ciśnienia w odpowiednim narządzie i wyciągnąć wnioski na temat wszelkich zaburzeń czynnościowych mięśni. Badanie może odbywać się w warunkach ambulatoryjnych i jest stosunkowo mało ryzykowne, jeśli zostanie przeprowadzone prawidłowo.

Co to jest manometria?

Lekarze rozumieją manometrię jako metodę badania gastroenterologicznego. Obejmuje to na przykład wprowadzenie cienkiego cewnika do przełyku lub odbytnicy. Cewnik ma kilka naczyń włosowatych, które są w stanie zmierzyć ciśnienie w danym narządzie. W ten sposób można rozpoznać zaburzenia czynnościowe mięśni.

Badanie stosuje się przy objawach takich jak zaburzenia motoryki żołądka i jelit, trudności w połykaniu, nietrzymanie stolca i zaparcia, a także w chorobie refluksowej. Ze względu na różnorodność objawów i narządów lekarze rozróżniają trzy rodzaje manometrii: odbytniczą do badania zwieracza i odbytnicy, do manometrii jelita cienkiego i przełykową do badania przełyku.

Badanie trwa od 15 do 30 minut, w zależności od obszaru zastosowania. Podczas manometrii jelita cienkiego można założyć urządzenie rejestrujące, które pozostaje w ciele przez 24 godziny, aby uzyskać szczególnie dokładny wgląd w czynność narządu. Jeśli nie ma nieprzewidzianych komplikacji, manometria wykonywana jest w trybie ambulatoryjnym, aby pacjent mógł następnie opuścić klinikę.

Funkcja, efekt i cele

Jeżeli pacjent zgłasza się do lekarza z przewlekłymi zaparciami, uporczywą zgagą, trudnościami z przełykaniem lub ogólnymi problemami trawiennymi, oprócz szczegółowej dyskusji, zleci odpowiednie badania. Zwykle najpierw wykonuje się endoskopię przełyku, żołądka lub jelit.

Może to rozpoznać lub wykluczyć patologiczne zmiany w narządach. Informacji może również dostarczyć badanie rentgenowskie z dodatkiem środka kontrastowego. Jeśli te środki nie przyniosą wyraźnych rezultatów, może wystąpić zaburzenie odruchu mięśniowego lub ciśnienie. Prowadzi to do przedostawania się kwasu żołądkowego do przełyku lub problemów z wypróżnianiem. Manometrię stosuje się jako dodatkowe badanie gastroenterologiczne w celu potwierdzenia lub odrzucenia tej diagnozy.

Manometrię przełyku wykonuje się w pozycji siedzącej. Pacjent musiał pościć wcześniej przez około cztery godziny. Cewnik wprowadza się przez nos do przełyku. Po ustawieniu sondy kładzie się i można dokonać pomiaru ciśnienia spoczynkowego w przełyku. Egzamin trwa około 30 minut. W przypadku badania odbytnicy lub mięśnia zwieracza, pacjentowi podaje się lewatywę około pół godziny wcześniej.

Następnie cewnik wprowadza się do odbytnicy i mierzy ciśnienie. Proces kończy się po niecałych 15 minutach. Manometria jelita cienkiego jest najbardziej złożonym badaniem. Pacjent musi wcześniej pościć przez 15 godzin. Sondę wprowadza się przez nos do jelita cienkiego. Może być konieczne wcześniejsze wykonanie gastroskopii. Pomiary są wykonywane wielokrotnie przez okres czterech godzin. Następnie pacjent otrzymuje posiłek testowy; następnie jest mierzony ponownie.

W trakcie badania lekarz prowadzący patrzy na monitor, na którym stany ciśnieniowe wyświetlane są w postaci krzywych. Z tego może odczytać zaburzenia i upośledzenia. W razie potrzeby możliwy jest również ciągły pomiar przez okres 24 godzin. Po wykonaniu manometrii pacjent pozostaje na krótką obserwację w poradni, po czym można go wypisać do domu. W przypadku stwierdzenia zaburzenia odruchów mięśniowych lub ucisku w zajętym narządzie lekarz może postawić ostateczną diagnozę i rozpocząć odpowiednią terapię.

To, jak to się kończy, zależy od narządu dotkniętego chorobą i rodzaju zaburzenia. Jeśli na przykład występuje choroba refluksowa, można temu zaradzić poprzez zmianę warunków życia lub, w ciężkich przypadkach, chirurgicznie. Metody leczenia osłabienia zwieracza obejmują stosowanie leków i ćwiczenia dna miednicy po interwencje chirurgiczne. Podobnie jest z zaparciami (przewlekłe zaparcia).

Ryzyko, skutki uboczne i niebezpieczeństwa

Manometria jest metodą badania o stosunkowo niskim ryzyku, którą można przeprowadzić niezależnie od innego stanu zdrowia pacjenta. Ponieważ nie jest wymagane znieczulenie, tylko nieznacznie obciąża organizm. Badanie jest przeprowadzane profesjonalnie i przez przeszkolony personel. Z tego powodu większość pacjentów nie doświadcza żadnych nieprzyjemnych skutków ubocznych ani konsekwencji.

W pewnych okolicznościach manometria przełyku lub manometria jelita cienkiego może powodować przejściowe podrażnienie gardła i lekki odruch wymiotny, który jednak szybko ustępuje po zakończeniu manometrii. Zwiększony przepływ śliny może spowodować zakrztuszenie się pacjenta; Można temu jednak zapobiec, oddychając spokojnie i, jeśli to konieczne, odsysając ślinę. Badanie odbytnicy może spowodować podrażnienie ciała obcego i chwilowe uczucie ucisku. Prawidłowe wprowadzenie i usunięcie sondy nie powoduje jednak bólu.

Podczas badania pacjent powinien siedzieć lub leżeć nieruchomo i postępować zgodnie z instrukcjami personelu medycznego. Nieostrożne ruchy mogą doprowadzić do ześlizgnięcia się sondy, co może spowodować uszkodzenie ścian narządów. Obszerna dyskusja między lekarzem a pacjentem z wyprzedzeniem oraz szczegółowe informacje na temat manometrii mogą zapobiec potencjalnym zagrożeniom.