Psychoneuroimmunology

Plik Psychoneuroimmunology, także jako Psychoimmunologia lub w skrócie PNI wspomnianej, zajmuje się trzema dziedzinami w sposób interdyscyplinarny. Chciałaby zbadać interakcje między układem odpornościowym, układem nerwowym i psychiką. Ponieważ wiele pytań wciąż pozostaje bez odpowiedzi, nadal prowadzone są podstawowe badania z zakresu psychoneuroimmunologii.

Co to jest psychoneuroimmunologia?

Odkąd w 1974 roku udowodniono, że układ odpornościowy nie działa niezależnie od układu nerwowego, psychoneuroimmunologia stała się popularnym tematem badawczym. Świadomość, że substancje przekaźnikowe uwalniane przez układ nerwowy oddziałują również na układ odpornościowy, a także że substancje przekaźnikowe układu odpornościowego oddziałują również z układem nerwowym, pozwala wyciągnąć wnioski na temat mechanizmów chorób psychosomatycznych.

$config[ads_text1] not found

Głównym pytaniem jest tutaj wpływ zmian psychologicznych na funkcjonowanie układu odpornościowego i jego zdolność do obrony przed chorobami zakaźnymi. Kwestię tego, jak rozwija się stres i dlaczego organizm jest bardziej podatny na infekcje, gdy jest zestresowany, można również zbadać metodami psychoneurologii.

Zabiegi i terapie

W przysadce mózgowej, ale także w komórkach odpornościowych i nadnerczach, aktywne są substancje przekaźnikowe z układu odpornościowego oraz układu nerwowego. Podczas stresu stężenie ciał odpornościowych spada; Przewlekły stres prowadzi nawet do uwolnienia immunosupresantów, czyli substancji hamujących działanie układu odpornościowego.

W badaniach z zakresu psychoneuroimmunologii analizowane są obecnie kolejne tezy, co do których podejrzewa się związek między układem odpornościowym a układem nerwowym; Badacze zakładają, że lęk i depresja wynikają również z interakcji między układem nerwowym a układem odpornościowym. Na przykład w depresji ogranicza się aktywność tak zwanych „komórek NK”. Stanowią one część układu odpornościowego i potocznie nazywane są „komórkami zabójczymi” - rozpoznają komórki nowotworowe i je niszczą. Wydaje się, że nawet w przypadku zaburzeń lękowych istnieje związek między układem nerwowym a układem odpornościowym. Widać tu zmniejszenie produkcji limfocytów. Jednak również w tym obszarze pozyskiwanie danych jest obecnie na etapie badań podstawowych.

Psychoneuroimmunologia nie tylko zajmuje się negatywnym wpływem na współpracę układu odpornościowego i układu nerwowego na psychikę, ale także stara się dowiedzieć, jakie czynniki sprzyjają dobrej współpracy pomiędzy pętlami kontrolnymi. Zaskakujące odkrycie: samo oglądanie zabawnych filmów może doprowadzić do tego, że układ odpornościowy wytwarza zwiększony poziom przeciwciał, które mogą chronić osobę zainteresowaną przed infekcjami, takimi jak chronią przed zimnem. Poczucie pozytywnych uczuć pozytywnie wpływa na układ odpornościowy, podobnie jak więzi społeczne, optymizm i dobre poczucie własnej wartości wspierają układ odpornościowy w jego pracy. Od około 20 lat medycyna konwencjonalna porzuciła pogląd, że istnieje ścisły dualizm między ciałem a duszą.

Odkrycia psychoimmunologii potwierdzają pogląd, że istnieje wiele wcześniej niezbadanych interakcji między ciałem a duszą. Dlatego w holistycznym leczeniu choroby należy zwalczać nie tylko przyczynę organiczną, ale także dobrostan psychiczny pacjenta. Psychoneuroimmunologia poprzez swoje badania ustala odpowiednie w tym celu metody i kieruje naszą uwagę na powiązania psychiki z indywidualnymi chorobami.

Po zawale serca często obserwuje się depresję pacjenta. Może to być również związane z niektórymi substancjami przekaźnikowymi, które uwalnia układ nerwowy. Rozsądnym zabiegiem jest tu restrukturyzacja poznawcza. Pacjent uczy się m.in. terapia behawioralna mająca na celu przekształcenie myśli, które powstają w wyniku depresji, w pozytywne myśli i zachowania, co wpływa na holistyczny proces leczenia.

Tutaj znajdziesz swoje leki

Diagnostyka i metody badań

Odkrycia psychoimmunologii znalazły wyraz w metodzie terapeutycznej „Medycyny Umysłu i Ciała”. Pacjenci uczą się tutaj różnych ćwiczeń relaksacyjnych, m.in. Techniki oddechowe lub trening autogenny. To pozwala im walczyć z reakcjami, jakie stres wywiera na ich układ odpornościowy.

Dalsze cele terapii, które wyłoniły się z ustaleń psychoneuroimmunologii, to zapobieganie w ogóle rozwojowi stresu poprzez ustanowienie zrównoważonego stylu życia. Dzięki temu proces gojenia przebiega lepiej. Badania nad PNI dotyczą także zdolności samoleczenia i ich mobilizacji poprzez pozytywne nastawienie i zrównoważoną psychikę. W celu ustalenia naukowych dowodów na zdolności samoleczenia i wpływ psychiki na układ odpornościowy, w badaniach badane są interakcje substancji przekaźnikowych na podstawie ich molekularnych podstaw.

Różne reakcje organizmu na stres - np. wysokie ciśnienie krwi, kołatanie serca, napięcie mięśniowe - są łączone z mechanizmami organicznymi i psychologicznymi i ostatecznie sprawdzane eksperymentalnie w celu uzyskania wiarygodnego materiału, z którego można zaprojektować indywidualnie dobrane metody leczenia. Eksperymenty są oparte na kulturach komórkowych, których reakcja na podawanie różnych substancji przekaźnikowych jest badana. Odpowiednie wyniki można również uzyskać na podstawie doświadczeń na zwierzętach. Jednak w psychoimmunologii interesujące są również indywidualne reakcje organizmu ludzkiego.

Oprócz regularnych badań krwi osobników w celu określenia stężenia komórek odpornościowych i leków immunosupresyjnych, układ doświadczalny przewiduje również przegląd aktualnych warunków życia. W ten sposób należy sprawdzić stan zdrowia psychicznego i poziom stresu. W tym celu osoby badane albo otrzymują odpowiednie kwestionariusze, które muszą regularnie wypełniać, albo są pytani o swoje samopoczucie psychiczne w dyskusjach. W ten sposób można określić związek między określonymi reakcjami układu odpornościowego a samopoczuciem.