Pulsoksymetria

w Pulsoksymetria Nasycenie krwi tętniczej tlenem określa się w sposób nieinwazyjny, fotometryczny, mocując do skóry pacjenta klips ze źródłami światła podczerwonego i odbiornikiem.

Ten klips określa pochłanianie światła przez krew na podstawie szybkości fluoroskopii i zamieniając się na nasycenie krwi tlenem, wykorzystuje fakt, że krew o różnym poziomie tlenu ma różną jasność, w wyniku czego pochłania światło w różnym stopniu. Pomiar nie wiąże się z żadnym ryzykiem ani skutkami ubocznymi dla pacjenta, ale często obarczony jest błędami pomiarowymi, takimi jak te, które mogą wynikać z źle zamocowanych klipsów lub pomalowanych paznokci.

Co to jest pulsoksymetria?

Pulsoksymetria określa wysycenie krwi tętniczej tlenem w połączeniu z pulsem.

Pulsoksymetria określa wysycenie krwi tętniczej tlenem w połączeniu z pulsem.Metoda pomiaru jest nieinwazyjną procedurą fotometryczną i przezskórną, która określa stopień pochłaniania lub remisji światła pod fluoroskopową skórą. Zawartość tlenu we krwi tętniczej odnosi się do ilości tlenu w hemoglobinie.

W zależności od obciążenia tlenem hemoglobina pochłania światło na różne sposoby, tak że można wyciągnąć wniosek o zawartości tlenu w hemoglobinie na podstawie jakości pochłaniania światła. Wyznaczone dane dotyczące pochłaniania światła są przeliczane w pulsoksymetrii na procentową zawartość tlenu. Następnie lekarz porównuje obliczoną zawartość tlenu z wartościami referencyjnymi i w pewnych okolicznościach na podstawie tego porównania stawia diagnozę. Wartości 90 procent lub mniej zwykle muszą być leczone lekami. Dla lekarza niepokoją wartości 85 procent.

Funkcja, efekt i cele

Pulsoksymetria jest standardem na oddziałach intensywnej terapii, w pogotowiu ratunkowym i znieczuleniu. Poza szpitalami alpiniści i piloci sportowi czasami używają pulsoksymetru na dużych wysokościach do samokontroli, a tym samym chronią się przed chorobą wysokościową. Proces ten odgrywa również coraz większą rolę w opiece domowej nad wcześniakami, aw niektórych przypadkach także w przypadkach opieki.

Przy każdej pulsoksymetrii do łatwo dostępnej części ciała mocowany jest czujnik saturacji w postaci klipsa lub czujnika samoprzylepnego. Lekarz zwykle mocuje klips do palca lub płatka ucha pacjenta. Z jednej strony na klipsie znajdują się końcowe źródła światła w zakresie podczerwieni. Z drugiej strony wyposażony jest w fotoczujnik, który pełni rolę odbiornika. Ponieważ hemoglobina nasycona tlenem ma inną jasność niż hemoglobina beztlenowa, fluoroskopia daje inny współczynnik absorpcji, który jest mierzony przez fotosensor klipu. Jednocześnie klips wykrywa puls w naczyniach włosowatych, dzięki czemu pomiary nie są wykonywane w tkankach, a jedynie w okolicy tętnic.

Oprócz absorpcji światła zgodnie z prawem Beera-Lamberta-Bouguera w zakresie 660 nm, czujnik mierzy również absorpcję w zakresie 940 nm. W celu tarowania pomiary są również wykonywane jeden raz bez promieniowania ze źródeł pomiarowych. Monitor monitorujący porównuje zmierzone wartości z tabelą referencyjną iw ten sposób określa procent nasycenia krwi tlenem. Wartości od 97 do 100 procent są uważane za zdrowe. Specjalną metodą pulsoksymetrii jest pulsoksymetria mózgowa, która polega na pomiarze przez czaszkę zamiast na skórze. W tej procedurze nadajnik i odbiornik są przymocowane do czoła. Metoda może pomóc lekarzowi wykryć niedobór tlenu w mózgu, który w pewnych okolicznościach może osiągnąć rozmiary zagrażające życiu.

W mózgu nasycenie od 60 do 70 procent jest uważane za normę, chociaż osoby starsze mogą również mieć niższe nasycenia bez wartości choroby. Jednak w mózgowej pulsoksymetrii 50 procent to bezwzględna dolna granica. Pomiar tlenu we krwi w okolicach mózgu odgrywa rolę szczególnie podczas operacji naczyń krwionośnych zaopatrujących mózg. Jeśli podczas takiej operacji poziom tlenu we krwi gwałtownie spadnie, lekarz może przerwać operację, aby chronić pacjenta.

Tutaj znajdziesz swoje leki

Ryzyko, skutki uboczne i niebezpieczeństwa

Pulsoksymetria, jako zabieg nieinwazyjny, nie wiąże się z żadnym ryzykiem ani skutkami ubocznymi dla pacjenta. Jednak może być wiele źródeł błędów w pomiarze. Jeśli krążenie krwi obwodowej jest słabe na przykład z powodu wstrząsu lub przeziębienia, może to znacznie zafałszować dane.

Ponadto zatrucia należą do najczęstszych źródeł błędów w pulsoksymetrii. Na przykład w przypadku zatrucia tlenkiem węgla pulsoksymetr rozpoznaje, że hemoglobina jest naładowana. Może to skutkować normalnymi wartościami zawartości tlenu, chociaż hemoglobina w rzeczywistości zamiast tlenu transportuje tlenek węgla. Jednak nowoczesne pulsoksymetry są teraz w stanie określić część hemoglobiny nasyconą CO i tym samym wykluczyć te błędy pomiaru. Jednak nawet w przypadku nowoczesnych urządzeń lakierowane paznokcie mogą fałszować wyniki testu, ponieważ lakiery do paznokci pochłaniają światło.

Tylko w przypadku lakierów fioletowych i czerwonych nie dotyczy to większości przypadków, więc nie można spodziewać się poważnych błędów pomiarowych w przypadku lakierowanych paznokci w tym kolorze. Z drugiej strony, w przypadku paznokci akrylowych zawsze należy oczekiwać niewłaściwych wartości. Ostatnim źródłem błędów są promienniki podczerwieni, które zwykle powodują nieprawidłowo niskie wartości. Podczas lotu wysoko lub w górach nierówny teren może również fałszować dane pomiarowe. Ponadto, ponieważ zaciski, które ślizgają się lub są źle zamocowane, mogą dawać nieprawidłowe wyniki, sondy należy mocować z najwyższą starannością.