Thyreoliberin

Thyreoliberin jest hormonem uwalniającym syntetyzowanym w podwzgórzu, który aktywując wydzielanie hormonu tyreotropowego TSH wpływa pośrednio na syntezę hormonów tarczycy T3 i T4 oraz na syntezę i wydzielanie prolaktyny u kobiet.

Tyreoliberyna jest również zaangażowana jako neuroprzekaźnik w kontroli dużej liczby obwodów kontrolnych, takich jak rytm okołodobowy, termoregulacja, tłumienie bólu i procesy kontrolowane współczulnie.

Co to jest Thyreoliberin?

Tyreoliberyna też Hormon uwalniający tyrotropinę (TRH), należy do chemicznej grupy modyfikowanych tripeptydów, ponieważ łączy trzy aminokwasy wiązaniami peptydowymi, a tym samym strukturalnie odpowiada białkom.

Hormon - pobudzany współczulnymi impulsami nerwowymi - jest syntetyzowany w podwzgórzu. W przednim płacie przysadki (HVL) liberina tarczycy wpływa stymulująco na produkcję hormonu tyreotropowego TSH, który z kolei stymuluje syntezę hormonów tarczycy tyroksyny T3 i jej prekursora T4 w tarczycy (glandula tyreoidea). Jednak liberina tarczycy reaguje tylko w ograniczonym stopniu na negatywne sprzężenie zwrotne, gdy jest wystarczająca podaż hormonów tarczycy, tak że synteza liberiny tarczycy jest tylko nieznacznie zmniejszona, nawet przy wystarczającym stężeniu T3 i T4.

To już sugeruje, że hormon kontrolny pełni inne ważne funkcje w metabolizmie. W rzeczywistości stwierdzono, że tyreoliberyna, jako neuroprzekaźnik w ośrodkowym układzie nerwowym (OUN) mózgu, wpływa na wiele procesów kontrolowanych wegetatywnie i współczulnie. Wiadomo, że Thyreoliberin z. B. bierze udział w termoregulacji i tłumieniu bólu, a także w dobowym rytmie metabolicznym, kontroluje tętno i ciśnienie krwi poprzez nerw błędny i nerwy współczulne oraz stymuluje wydzielanie niektórych gruczołów, takich jak trzustka i inne.

Funkcja, efekt i zadania

Tyreoliberin spełnia różnorodne zadania i pełni funkcję hormonu kontrolnego. Wpływa na szeroki zakres procesów metabolicznych i można go prawie określić jako globalny hormon kontrolujący organizm ludzki.

Na pierwszym planie jest głównie jego właściwość jako hormonu uwalniającego tyreotropinę, chociaż ta funkcja stanowi tylko mniejszą część zadań i efektów tyroliberyny. Jako hormon uwalniający, tyreoliberyna odgrywa również rolę w uwalnianiu żeńskiego hormonu kontrolnego - prolaktyny, który sprzyja wzrostowi kobiecych piersi i produkcji mleka podczas karmienia piersią. Szczególnie w sytuacjach niebezpiecznych lub gdy następuje zbliżający się spadek temperatury ciała, liberina tarczycy powoduje, że współczulny układ nerwowy syntetyzuje hormon tyreotropowy TSH w przednim przysadce mózgowej, dzięki czemu wiele procesów metabolicznych w organizmie jest stymulowanych poprzez zużycie energii i wytwarzanie odpowiedniego ciepła.

Dlatego wpływ tyreoliberyny na równowagę tyroksyny zachodzi jedynie pośrednio poprzez aktywację innego hormonu kontrolnego. Jeszcze ważniejsze są zadania i funkcje, które pełni tyreoliberyna jako hormon kontrolny w OUN w mózgu oraz wpływając na gruczoły wydzielania wewnętrznego i zewnątrzwydzielniczego, takie jak trzustka. Na szczególną uwagę zasługuje jego udział w termoregulacji, uśmierzaniu bólu oraz kontroli dobowych procesów metabolicznych. W harmonii ze stymulacją współczulnego układu nerwowego przez hormony stresu, liberina tarczycy zwiększa tętno i ciśnienie krwi oraz spowalnia wchłanianie pokarmu i płynów.

Hormon kontrolny wspomaga pobudzenie współczulne poprzez wiele procesów metabolicznych, które służą do krótkiego zaprogramowania organizmu w sytuacjach stresowych do wysokiej sprawności fizycznej do lotu lub ataku. Oprócz hormonów stresu adrenaliny i noradrenaliny, tyreoliberyna pełni centralną i globalną funkcję kontrolną w dostosowywaniu się organizmu w ostrych i przewlekłych sytuacjach stresowych. Tyreoliberyna w połączeniu z dużą liczbą innych hormonów kontrolnych i neuroprzekaźników odgrywa ważną rolę w utrzymaniu i kontrolowaniu globalnego metabolizmu organizmu, homeostazy.

Edukacja, występowanie, właściwości i optymalne wartości

Tyreoliberyna - podobnie jak wiele innych hormonów kontrolnych i uwalniających - jest syntetyzowana w podwzgórzu. Składa się tylko z trzech aminokwasów, które są połączone wiązaniami peptydowymi. Hormon jest syntetyzowany przez wycięcie tetrapeptydu z pro-tyreoliberyny i przekształcenie go w tyreoliberynę w kilku etapach konwersji. Pro-Thyreoliberin składa się w sumie z 280 aminokwasów.

Aktywna tyreoliberyna jest również znana jako zmodyfikowany tripeptyd, ponieważ jest chroniona przed degradacją przez peptydazy poprzez niewielkie modyfikacje. Po syntezie w podwzgórzu, hormon ten jest transportowany do przedniego płata przysadki poprzez specjalny system przewodów, gdzie działa jako hormon uwalniający hormon uwalniający TSH, kontrolując równowagę tyroksyny. Ponieważ biologiczny okres półtrwania tyreoliberyny wynosi tylko kilka minut, nie można wykryć stężenia we krwi obwodowej.

Zamiast tego tak zwany test tyreoliberyny może wyjaśnić, w jakim stopniu hormon wpływa na poziom TSH we krwi. Skuteczności tyreoliberyny na wiele innych procesów metabolicznych w zależności od stanu współczulnego układu nerwowego nie można bezpośrednio zmierzyć ani udowodnić.

Choroby i zaburzenia

Najczęstsze problemy związane z produkcją liberiny tarczycy polegają na nadprodukcji hormonu, co z kolei prowadzi do zwiększonego uwalniania kontrolnego hormonu TSH, czego efektem jest tzw. Trzeciorzędowa nadczynność tarczycy, czyli nadprodukcja hormonu tarczycy ze wszystkimi towarzyszącymi objawami, takimi jak zmieniony metabolizm i Powiększenie tarczycy.

Nadprodukcja tyreoliberyny może być spowodowana patologiczną zmianą w podwzgórzu lub powstaniem w organizmie guza, który sam syntetyzuje tyreoliberinę i nie reaguje na żadną pętlę kontrolną, dzięki czemu uwalnianie hormonu jest całkowicie niezależne od innych hormonów kontrolnych i nie zatrzymuje się łatwo może być. Znane są również rzadkie przypadki niedoprodukcji, które następnie prowadzą do niedoboru hormonów tarczycy. Pozorny niedobór może być również spowodowany zmianami patologicznymi w przednim płacie przysadki mózgowej (HVL), jeśli liberina tarczycy w HVL nie może wywierać stymulującego działania na hormon kontrolny TSH.