Zespół wstrząsu toksycznego

Plik zespół wstrząsu toksycznego (TSS) jest również jak Choroba tamponów znany. Jest to niebezpieczna infekcja, która powoduje ogromny dyskomfort i może prowadzić do niewydolności narządów i śmierci. Na szczęście ta choroba nie jest już powszechna w Niemczech.

Co to jest zespół wstrząsu toksycznego?

W około pięćdziesięciu procentach przypadków wyzwalaczem jest w rzeczywistości (bardzo chłonny) tampon, który zbyt długo pozostaje w pochwie i zapewnia patogenom optymalną pożywkę.
© fotohansel - stock.adobe.com

Plik zespół wstrząsu toksycznego jest spowodowana produktami metabolizmu niebezpiecznych szczepów bakterii, paciorkowców i gronkowca złocistego, które przedostają się do organizmu człowieka w większości przypadków poprzez długotrwałe noszenie tamponu, ale także przez ropiejące rany, ukąszenia owadów itp.

$config[ads_text1] not found

Infekcja prowadzi do szeregu wyjątkowo nieprzyjemnych objawów. Występuje wysoka gorączka między 38,9 a 40 stopni, dodatkowo często występują silne bóle mięśni, niskie ciśnienie krwi (często w połączeniu z omdleniem lub osłabieniem), kołatanie serca, krwiaki, podrażnienie błon śluzowych (zaczerwienienie) oraz dezorientacja lub splątanie.

W przewodzie pokarmowym infekcja często objawia się nudnościami i / lub wymiotami, występują zaburzenia czynności wątroby i nerek oraz pojawia się rozległa wysypka (skóra zwykle zaciąga się na dłoniach i podeszwach stóp). Jeśli infekcja została spowodowana przez paciorkowce, mogą również wystąpić trudności w oddychaniu, martwica i zaburzenia krzepnięcia.

przyczyny

W około pięćdziesięciu procentach przypadków wyzwalaczem jest w rzeczywistości (bardzo chłonny) tampon, który zbyt długo pozostaje w pochwie i zapewnia patogenom optymalną pożywkę. Jednak ropne rany, noszenie przepony do antykoncepcji, oparzenia i rany chirurgiczne mogą być również punktami wejścia dla patogenów Staphylococcus aureus i paciorkowców.

$config[ads_text2] not found

Procesy metaboliczne tych dwóch typów bakterii, które są skierowane do człowieka, wytwarzają toksyny wywołujące chorobę (stąd „toksyczne”, co w języku niemieckim oznacza trujące). Infekcja paciorkowcami jest nieco bardziej niebezpieczna, ale także mniej powszechna niż zespół wstrząsu toksycznego wywoływanego przez Staphylococcus aureus.

Objawy, dolegliwości i oznaki

Zespół wstrząsu toksycznego charakteryzuje się nagłym, ciężkim uczuciem choroby. Bez leczenia choroba może szybko doprowadzić do śmierci. Uderzające jest to, że zespół ten występuje głównie u młodych i wcześniej zdrowych ludzi, których układ odpornościowy jest nienaruszony.

Jednakże, ponieważ osoby dotknięte chorobą wchodzą w kontakt z toksyną bakteryjną po raz pierwszy w momencie wybuchu choroby, można wytłumaczyć gwałtowne reakcje organizmu. Zespół wstrząsu toksycznego charakteryzuje się ciężkimi objawami ogólnymi, skórnymi, a u kobiet często również objawami ginekologicznymi. Ogólne objawy obejmują dreszcze, gorączkę, nudności, wymioty, biegunkę, zawroty głowy, bóle mięśni, a nawet zapaść krążeniową.

Ciśnienie krwi jest bardzo niskie, a temperatura ciała zwykle przekracza 38,9 stopnia Celsjusza. Typowe objawy skórne to rozległe wysypki i łuszczenie się skóry na podeszwach stóp i dłoni po około 1-2 tygodniach. Ponieważ infekcje są bardzo często wywoływane przez tampony w okolicy narządów płciowych, często dochodzi do zapalenia błony śluzowej pochwy i ropnej wydzieliny z pochwy.

$config[ads_text3] not found

Oprócz przewodu żołądkowo-jelitowego może dojść do uszkodzenia skóry i błony śluzowej pochwy, wątroby, nerek, krwi, a nawet ośrodkowego układu nerwowego. Dlatego w przebiegu choroby możliwy jest rozwój niewydolności wątroby lub nerek. Ponadto mogą wystąpić stany dezorientacji. W szczególnie ciężkich przypadkach objawy wstrząsu zagrażające życiu rozwijają się z zimnym potem, sinicą, znacznie przyspieszoną częstością oddechów z powodu braku tlenu, nienasyconym uczuciem pragnienia i ostrą niewydolnością nerek.

Diagnoza i przebieg

Wiele objawów jest podobnych do innych infekcji i może początkowo wprowadzać w błąd pracowników służby zdrowia. Jeśli ludzie cierpią na opisane powyżej objawy i są świadomi, że nosili tampon przez długi czas lub dali bakteriom podobny punkt wejścia, powinni natychmiast poinformować o tym lekarza.

Same objawy są poważne i podobne do objawów zatrucia krwi. Dowody kliniczne zespół wstrząsu toksycznego odbywa się poprzez rozmaz krwi, w którym w przypadku choroby można wykryć przeciwciała przeciwko toksynie bakteryjnej TSST-1. Jeśli zespół wstrząsu toksycznego zostanie rozpoznany i wyleczony w odpowiednim czasie, istnieje bardzo duża szansa na całkowite wyleczenie. Jednak nieleczona może również prowadzić do niewydolności narządów, a nawet śmierci.

Kiedy należy iść do lekarza?

W przypadku tej choroby osoba dotknięta chorobą jest zależna od leczenia i badań, ponieważ jest to jedyny sposób jej wyleczenia. Jeśli choroba jest leczona późno lub wcale, pojawiają się poważne powikłania, aw większości przypadków śmierć osoby dotkniętej niewydolnością narządową. Dlatego w przypadku tej choroby należy skontaktować się z lekarzem przy pierwszych objawach i oznakach.

$config[ads_text4] not found

W przypadku nagłych nudności lub wymiotów należy skonsultować się z lekarzem. Występuje również gorączka i, w większości przypadków, bardzo silny ból mięśni. Większość osób dotkniętych chorobą ma również zawroty głowy i często utratę przytomności. Splątanie lub zasinienie skóry i ust mogą również wskazywać na ten zespół i powinny zostać zbadane przez lekarza.

W przypadku wystąpienia tych objawów należy natychmiast wezwać lekarza ratunkowego lub udać się do szpitala. Dalsze leczenie jest zwykle prowadzone w szpitalu. Dalszy przebieg zależy w dużej mierze od dokładnych objawów i przyczyny zespołu.

Leczenie i terapia

Szybkie leczenie zespół wstrząsu toksycznego jest pilnie wskazana, ponieważ osoby dotknięte chorobą bardzo źle się czują z objawami. Jeśli leczenie nie zostanie przeprowadzone na czas, może dojść do niewydolności (wielonarządowej), a nawet śmierci.

Osoby dotknięte chorobą muszą zostać natychmiast przyjęte do szpitala i podać dożylnie antybiotyk, który zwalcza infekcję i zabija bakterie. Często podejmuje się dodatkowe środki, aby zapewnić pacjentowi najlepszą możliwą stabilizację.

Obejmuje to dostarczenie wystarczającej ilości płynów (również dożylnie), aby utrzymać stałe funkcje organizmu i przeciwdziałać wstrząsowi. Czasami podaje się tlen lub, jeśli nerki są uszkodzone, przeprowadza się dializę.

Tutaj znajdziesz swoje leki

➔ Leki na gorączkę i dreszcze

zapobieganie

W Europie, po fali chorób lat siedemdziesiątych XX wieku, produkcja i przechowywanie tamponów znacznie się poprawiła z higienicznego punktu widzenia, a tampony zostały (w większości) mniej nasiąkliwe, przez co trzeba było je częściej wymieniać, co z kolei zwiększało ryzyko. zespół wstrząsu toksycznego obniżony.

Tampony sprzedawane w Niemczech muszą zawierać informację o zespole wstrząsu toksycznego na opakowaniu lub w ulotce dołączonej do opakowania. Właściwie najlepszą profilaktyką jest częste zmienianie tamponów (oczywiście tylko dokładnie umytymi palcami!), A czasem, na przykład w nocy, zamiast tego stosowanie podpasek higienicznych. Diafragmy antykoncepcyjnej nie należy pozostawiać w pochwie dłużej niż to konieczne.

To, że dobra edukacja na temat zespołu wstrząsu toksycznego już dziś się opłaca, widać również po - w porównaniu z USA - bardzo umiarkowanym rocznym wskaźnikiem zakażeń, który wynosi około 1 na 200 000 osób.

Opieka postpenitencjarna

Zespół wstrząsu toksycznego jest rzadkim stanem, który wymaga stałej opieki. Osoby kontaktowe to ginekolog lub specjaliści zajmujący się chorymi częściami ciała, np. Nefrolog lub internista w przypadku problemów z nerkami lub dermatolog w przypadku częstych zmian skórnych. Psycholog może następnie wspierać osoby dotknięte chorobą, aby po terapii dobrze przetworzyły często ciężki obraz kliniczny.

Przejście na inną miesięczną higienę niż tampony jest bardzo ważne w kontekście późniejszej pielęgnacji, ponieważ tampony są częstym wyzwalaczem TSS, popularnie nazywanego chorobą tamponową. Oprócz podpasek higienicznych można również wziąć pod uwagę miseczki menstruacyjne, które są również używane przez zrównoważonych konsumentów, aby uniknąć stert śmieci wokół menstruacji.

Zespół wstrząsu toksycznego jest często obciążeniem dla całego organizmu. Dlatego podczas późniejszej pielęgnacji należy oszczędzać i jednocześnie wzmacniać organizm. Odpowiednia ilość snu i zdrowa dieta to ważne czynniki w tym względzie. Ponadto picie wystarczającej ilości płynów pomaga wypłukać toksyny z organizmu i ustabilizować krążenie w dłuższej perspektywie.

Ruch służy regeneracji organizmu, ale początkowo powinien być wykonywany ze szczególną ostrożnością. Często wystarczą tu spacery. Wszelkie dotknięte obszary skóry należy początkowo konsekwentnie chronić przed promieniowaniem UV, także w ramach pielęgnacji.

Możesz to zrobić sam

Zespół wstrząsu toksycznego to poważna choroba, która wymaga pomocy lekarskiej. W zależności od kursu można podjąć różne środki samopomocy.

Osoby dotknięte chorobą muszą być spokojne i przestrzegać odpowiedniej diety. W pierwszych dniach i tygodniach po pobycie w szpitalu zalecane są diety. Jeśli gorączka wystąpiła jako część zespołu wstrząsu toksycznego, temperaturę ciała należy regularnie sprawdzać. W razie wątpliwości należy skontaktować się z lekarzem prowadzącym. Jest to szczególnie zalecane w przypadku nawracających dolegliwości, które nie ustępują pomimo odpoczynku i leżenia w łóżku. Przy wczesnym leczeniu bez poważnych komplikacji odpoczynek w łóżku jest wystarczający, aby przezwyciężyć zespół wstrząsu toksycznego. W przypadku wystąpienia poważnych powikłań, takich jak niewydolność narządów lub wysoka gorączka, po zabiegu konieczna jest długa faza rekonwalescencji, aby organizm mógł się odpowiednio zregenerować.

Po wyzdrowieniu lub w jego trakcie ważne jest również ustalenie i usunięcie przyczyn wystąpienia zespołu wstrząsu toksycznego. Należy poprawić higienę fizyczną, aby zapobiec nawrotom choroby. Kobiety muszą przestrzegać instrukcji używania tamponów. Ogólnie rzecz biorąc, należy zminimalizować czynniki ryzyka.