Echokardiografia przezprzełykowa

w Echokardiografia przezprzełykowa (HERBATA) przez przełyk wykonuje się echokardiogram serca. Śledztwo jest również potocznie nazywane Jaskółcze echo znany. Echokardiografię przezprzełykową stosuje się, gdy nie można w odpowiedni sposób zobrazować pewnych struktur serca za pomocą echokardiografii zewnętrznej serca.

Co to jest echokardiografia przezprzełykowa?

W zależności od życzenia pacjenta przed badaniem przeprowadza się znieczulenie miejscowe gardła, gdyż wprowadzenie rurki do przełyku może być odczuwalne jako niewygodne. W przypadku TEE pacjent musi połknąć głowicę. Jest on przymocowany do elastycznej rurki, dzięki czemu możliwy jest obrót przetwornika o 180 ° C. Urządzenie umieszcza się w pobliżu serca przez przełyk.

Tam przetwornik wysyła fale ultradźwiękowe. Odbijają się one w różnym stopniu w różnych strukturach tkankowych serca. Te odbite fale ultradźwiękowe są ponownie rejestrowane przez przetwornik i składane razem w obrazy struktur serca za pomocą złożonych procesów obliczeniowych w komputerze ultrasonografu. Istnieją różne opcje wyświetlania wizualnego. Najpopularniejsza jest metoda obrazu B, w której serce i jego struktury są wyświetlane w dwóch wymiarach. Tak zwana metoda Dopplera może być nawet stosowana do oceny przepływu krwi w sercu, a tym samym do diagnozowania ewentualnych wad zastawkowych lub zwężeń naczyń.

Funkcja, efekt i cele

Echokardiografia przezprzełykowa jest stosowana zawsze, gdy obraz serca za pomocą echokardiografii przezklatkowej, tj. Echokardiografii przez ścianę klatki piersiowej, nie jest wystarczająca do postawienia diagnozy. W szczególności przedsionki serca i tętnica główna, aorta, nie mogą być odpowiednio odwzorowane za pomocą echokardiografii przezklatkowej.

Ponieważ przełyk znajduje się bezpośrednio za sercem, można stąd wykonać bardzo dokładne obrazy ultrasonograficzne serca bez ingerencji w struktury, takie jak klatka piersiowa, tkanka płucna czy żebra. Echokardiografia przezprzełykowa znajduje również zastosowanie w echokardiografii przezklatkowej w przypadku artefaktów, czyli możliwych technicznie spowodowanych błędów wyświetlania. TEE jest procedurą diagnostyczną z wyboru w przypadku podejrzenia wad zastawkowych serca. W ten sposób można określić, czy jedna lub więcej z czterech zastawek serca nie zamyka się prawidłowo (niewydolność zastawki serca), czy też nie otwiera się już prawidłowo z powodu zwężenia.

Tutaj mówi się o zwężeniu zastawki serca. Echokardiografia przezprzełykowa może również służyć do oceny momentu, w którym te wady zastawki serca nie mogą być już leczone lekami i kiedy konieczna jest chirurgiczna wymiana zastawki. Kontrola postępów i czynności wykonywana jest również po zastosowaniu sztucznej zastawki serca za pomocą TEE. Migotanie przedsionków jest jedną z najczęstszych arytmii serca i często pozostaje niewykryte. W przeciwieństwie do migotania komór migotanie przedsionków nie zagraża bezpośrednio życiu. Nagromadzenie krwi w przedsionkach, która nie kurczy się już z powodu migotania, może powodować tworzenie się skrzepów krwi, które następnie mogą się rozluźniać, przemieszczać się przez tętnice do mózgu i wywołać tam udar.

W celu wykrycia tych skrzepów krwi w przedsionku we wczesnym stadium, w przypadku podejrzenia migotania przedsionków wykonuje się również echokardiografię przezprzełykową. TEE jest również metodą z wyboru w diagnostyce zapalenia wsierdzia, czyli zapalenia wewnętrznej skóry serca. To samo dotyczy diagnostyki i kontroli nieleczonych tętniaków aorty. Tętniak aorty to wybrzuszenie aorty. Tętniaki aorty często występują incydentalnie i rzadko powodują ból.

Wielkim niebezpieczeństwem tych wybrzuszeń naczyniowych jest pęknięcie z niekontrolowanym i zwykle śmiertelnym krwawieniem wewnętrznym. Podobnie jak w przypadku tętniaków aorty, płytki w aorcie obserwuje się za pomocą EET. Płytki to złogi wapnia w ścianach naczyń tętniczych i na nich. Jeśli te rozpuszczą się, mogą migrować do mózgu lub innych narządów, w zależności od lokalizacji, i powodować tam ostrą okluzję naczyń z drastycznymi konsekwencjami, takimi jak udar lub zawał nerki.

W echokardiografii przezprzełykowej rozpoznaje się również guzy serca lub śródpiersia (środkowa warstwa błony). Kolejnym obszarem zastosowań metody diagnostycznej jest wczesne wykrywanie niedostatecznego przepływu krwi w tkance serca. Ten zmniejszony przepływ krwi może wystąpić na przykład po zawale serca i pociąga za sobą ryzyko śmierci tkanki w następstwie niewydolności serca.

Ryzyko, skutki uboczne i niebezpieczeństwa

Aby zapobiec wymiotom, podczas badania pacjent musi być na czczo - to znaczy nie powinien jeść ani pić przez około pięć do sześciu godzin przed wykonaniem echokardiografii przezprzełykowej.

W przypadku znieczulenia gardła pacjentowi przez trzy godziny po badaniu nie wolno spożywać żadnych pokarmów ani płynów, ponieważ istnieje ryzyko zadławienia. Jeśli pacjent otrzymał również zastrzyk uspokajający, nie wolno mu prowadzić pojazdów przez następne 24 godziny.

Echokardiografia przezprzełykowa jest procedurą diagnostyczną niskiego ryzyka i dobrze tolerowaną. W rzadkich przypadkach nadal występują komplikacje. Naczynia, nerwy i tkanki przełyku, krtani lub tchawicy mogą zostać uszkodzone po włożeniu głowicy. Jeśli pacjent ma luźne zęby, może dojść do uszkodzenia zębów i utraty zębów. Fale ultradźwiękowe mogą powodować arytmie serca lub zaburzenia układu sercowo-naczyniowego.

Przy dodatkowym podaniu środków uspokajających w rzadkich przypadkach obserwuje się również zaburzenia oddychania.Ponadto mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości na środek znieczulający, które w ciężkich przypadkach prowadzą do wstrząsu anafilaktycznego z ryzykiem niewydolności narządowej i uduszenia.

Nie należy wykonywać EET u chorych na żylaki przełyku. Żylaki przełyku to żylaki przełyku, które mogą wystąpić zwłaszcza w ciężkiej chorobie wątroby. Zranienie tych żylaków powoduje zagrażające życiu krwawienie. Kolejnymi przeciwwskazaniami do wykonania USG są guzy przełyku (rak przełyku) lub krwawienia z górnego odcinka przewodu pokarmowego.