znieczulenie

znieczulenie to zabieg medyczny polegający na wyłączeniu fizycznego odczuwania bólu i niektórych funkcji organizmu. Służy do umożliwienia bezbolesnego dla pacjenta przeprowadzenia zabiegów chirurgicznych lub diagnostycznych.

Co to jest znieczulenie?

W przeciwieństwie do znieczulenia miejscowego, w którym uśmierzanie bólu obejmuje tylko poszczególne obszary ciała, przy znieczuleniu ogólnym pacjenta nie można wybudzić do czasu ustąpienia znieczulenia.

Istnieją różne typy plików ZnieczulenieNajbardziej znane to znieczulenie ogólne (znieczulenie ogólne), znieczulenie miejscowe (znieczulenie miejscowe) oraz znieczulenie przewodowe (znieczulenie większych obszarów).

Termin znieczulenie pochodzi z języka greckiego i składa się z części słowa - bez i aisthesis - odczucie. Znieczulenie powoduje utratę wrażliwości, a tym samym uwolnienie od bólu całego ciała lub miejscowo. Znieczulenie przeprowadza specjalista - anestezjolog.

Uwolnienie od bólu uzyskuje się poprzez podawanie leków w postaci zastrzyków do żyły lub niektórych dróg nerwowych lub przez podawanie gazów znieczulających. Przy znieczuleniu ogólnym dochodzi do całkowitej utraty przytomności, dzięki czemu pacjent nie zauważa interwencji medycznych; W znieczuleniu miejscowym i regionalnym pacjent nie śpi, ale nie odczuwa bólu.

Funkcja, efekt, zastosowanie i cele

Znieczulenie są zawsze stosowane, gdy leczenie lub testy diagnostyczne mogą powodować ból. Tak jest w przypadku zabiegów chirurgicznych, niektórych procedur diagnostycznych, porodu i terapii bólu.

Zabiegi wykonywane są w znieczuleniu miejscowym lub ogólnym, w zależności od rozległości i czasu trwania zabiegu. Do diagnostyki znieczulenie stosuje się w takich zabiegach jak endoskopia (odbicie lustrzane = włożenie kamery do narządów) lub angiografia (wstrzyknięcie środka kontrastowego do naczyń serca). Przebieg porodu ułatwia znieczulenie zewnątrzoponowe (PDA), ponieważ środek znieczulający sprawia, że ​​skurcze nie są już odczuwane.

Ale jest również używany do cięcia cesarskiego, aby dać przyszłej matce możliwość przeżywania porodu ze świadomością. Wreszcie znieczulenie stosuje się także w terapii przewlekłych dolegliwości bólowych. Za pomocą pompek leków wprowadzanych do organizmu, środki przeciwbólowe są na stałe uwalniane do organizmu, co pozwala pacjentowi uwolnić się od bólu.

W znieczuleniu ogólnym lub znieczuleniu ogólnym stosuje się różne leki, aby wyłączyć odczuwanie bólu w całym ciele i doprowadzić do całkowitej utraty przytomności. Składniki to środki przeciwbólowe, odrętwiające i rozluźniające. Zapobiegają bólowi, wprowadzają pacjenta w rodzaj głębokiego snu i rozluźniają mięśnie.

W przypadku dłuższych interwencji do tchawicy podczas znieczulenia ogólnego wprowadza się rurkę (wąż do wentylacji), aby zapewnić wystarczające oddychanie przez długi czas. Podczas operacji anestezjolog na bieżąco kontroluje funkcje organizmu pacjenta i odpowiednio reguluje siłę znieczulenia.

W znieczuleniu miejscowym ograniczone obszary ciała są znieczulone w taki sposób, że ból nie jest już tam odczuwalny. Pacjent pozostaje przytomny, a zdolności motoryczne nadal funkcjonują. Jeśli na przykład trzeba zszyć ranę na dłoni, lekarz może użyć leków, aby specyficznie znieczulić nerwy odpowiedzialne za opiekę, a tym samym za percepcję tego punktu. Stomatolog stosuje również znieczulenie miejscowe podczas leczenia zębów, wstrzykując środek znieczulający tylko do nerwu chorego zęba.

Znieczulenie miejscowe powoduje odrętwienie większej powierzchni ciała niż znieczulenie miejscowe. Na przykład w znieczuleniu zewnątrzoponowym środek znieczulający jest wstrzykiwany w tak zwaną przestrzeń zewnątrzoponową, co zapobiega odczuwaniu bólu w całej dolnej części ciała.

Tutaj znajdziesz swoje leki

➔ Leki przeciwbólowe

Niebezpieczeństwa i ryzyko

Dzięki najnowocześniejszemu sprzętowi i dobrze wyszkolonym specjalistom istnieje jedno niebezpieczeństwo znieczulenie bardzo mało w dzisiejszych czasach. Po znieczuleniu ogólnym nadwrażliwość pacjenta może powodować nudności i wymioty, ale zwykle do środków znieczulających dodaje się leki, aby zapobiec temu efektowi ubocznemu.

Jednym z możliwych zagrożeń związanych ze znieczuleniem intubowanym jest niewłaściwe umieszczenie rurki w przełyku zamiast w tchawicy, ale jest to niezwykle rzadkie i zwykle jest zauważane natychmiast. Dalszym niebezpieczeństwem jest aspiracja jakiejkolwiek treści żołądkowej, która może jeszcze być obecna, dlatego aby temu zapobiec, pacjentom nie wolno już jeść przed znieczuleniem.

W przypadku znieczulenia miejscowego i regionalnego mogą wystąpić siniaki lub infekcje w miejscu wstrzyknięcia oraz reakcje alergiczne. Możliwe są uszkodzenia nerwów, aw rzadkich przypadkach mogą wystąpić zaburzenia rytmu serca lub spadek ciśnienia krwi.