Środki znieczulające

ZA znieczulający służy do wywołania stanu odrętwienia, aby móc przeprowadzić zabiegi chirurgiczne lub diagnostyczne. Termin obejmuje wiele substancji, z których każda ma inne spektrum działania.

Co to są środki znieczulające?

Termin środek znieczulający jest bardzo ogólny i jest używany w odniesieniu do wielu substancji czynnych, które powodują miejscową lub ogólną niewrażliwość. Do znieczulenia miejscowego stosuje się środek miejscowo znieczulający. Jest stosowany prawie wyłącznie w celu wyeliminowania bólu podczas operacji lub terapii bólu.

Zawiera jako jedyną grupę substancji czynnych środki przeciwbólowe. Do znieczulenia ogólnego stosuje się znieczulenie ogólne (znieczulenie ogólne). Ogólne środki znieczulające zawierają substancje, które wyłączają ból, wyłączają świadomość, tłumią zdolności motoryczne i hamują reakcje wegetatywne. W związku z tym składają się z mieszanki środków nasennych (nasennych), przeciwbólowych (przeciwbólowych) i zwiotczających (rozluźniających mięśnie).

Środki znieczulające można stosować wziewnie lub dożylnie. Ze względu na dużą liczbę zawartych substancji nie ma jednolitego mechanizmu działania. Chociaż obecnie stosowane anestetyki można opisać zgodnie z korelacją Meyera-Overtona, to podstawowe założenia dotyczące mechanizmu działania są nieaktualne.

Funkcja, efekt i cele

Zasadniczo istnieją dwie grupy środków znieczulających. Z jednej strony są to leki działające lokalnie, az drugiej oddziałujące na cały organizm. Środki znieczulające miejscowo należy stosować w taki sposób, aby nie mogły być rozprowadzane w organizmie, a raczej pozostawały na swoim miejscu. Dlatego po wstrzyknięciu nie mogą dostać się do krwiobiegu.

Oprócz zastrzyku można go również stosować w postaci żeli, maści, sprayów czy plastrów. Wszystkie środki znieczulające miejscowo zawierają aminoamidy lub aminoestry jako składniki aktywne. Substancje te rozwijają swoje działanie poprzez blokowanie kanałów sodowych na błonach komórek nerwowych. W ten sposób zapobiegają przekazywaniu bodźców i znieczulają ten punkt. W przeciwieństwie do środków znieczulenia miejscowego, stosowanie narkotyków wiąże się z większymi wyzwaniami. Środki znieczulające zawsze składają się z mieszaniny kilku substancji, które mają bardzo różne działanie.

Środki nasenne, przeciwbólowe i zwiotczające mięśnie muszą być ze sobą skutecznie łączone. Połączenie składników aktywnych powinno być tak dobrane, aby nie dochodziło do niepożądanych reakcji krzyżowych między poszczególnymi substancjami. Przed zastosowaniem środka znieczulającego anestezjolog musi najpierw dokonać przedoperacyjnej oceny indywidualnego ryzyka za pomocą tzw. Klasyfikacji ryzyka ASA. Zgodnie z klasyfikacją ryzyka ASA, ryzyko okołooperacyjne dzieli się na sześć stopni nasilenia. Na podstawie tej oceny opiera się skład narkotyku. Anestezjolog musi również zdecydować, w jaki sposób należy rozpocząć znieczulenie.

Można to zrobić na dwa sposoby. Indukcja znieczulenia może odbywać się przez inhalację lub wstrzyknięcie. To też zależy od różnych czynników. W obu formach znieczulenia stosuje się różne składniki aktywne. Do inhalacji stosuje się gazowe środki znieczulające, takie jak izofluran lub sewofluran. Ponadto podczas intubacji należy również stosować środki zwiotczające rozluźniające mięśnie. Indukcja znieczulenia poprzez wstrzyknięcie dożylne wymaga substancji rozpuszczalnych, takich jak ketamina. Zgodnie z obecnym stanem wiedzy sposób działania różnych substancji opiera się na ich złożonej interakcji z receptorami i kanałami jonowymi.

Kluczową rolę odgrywają tutaj receptory GABA, NMDA i opioidów. To, jak środki znieczulające działają na receptory, jest obecnie nadal przedmiotem badań. W przeszłości zakładano w ramach hipotezy Meyera-Obertona, że ​​anestetyki wziewne działają niespecyficznie na lipidowe składniki ośrodkowego układu nerwowego. Chociaż wpływ środków znieczulających można nadal dobrze opisać za pomocą tak zwanej korelacji Meyera-Overtone, tej hipotezy nie można już bez zastrzeżeń podtrzymywać. Jednak nie jest to wykluczone.

Tutaj znajdziesz swoje leki

Ryzyko, skutki uboczne i niebezpieczeństwa

Skutki uboczne i powikłania mogą wystąpić przy stosowaniu środków miejscowo znieczulających, jak również środków znieczulających. Jeżeli duże ilości tej substancji dostaną się do krwi w wyniku niezauważonego dożylnego wstrzyknięcia środków miejscowo znieczulających, organizm zostaje odurzony, co może doprowadzić do śmiertelnego zapaści krążenia. Ponadto, w szczególności środki znieczulające miejscowo typu estrowego mogą czasami powodować alergie. Należy to wyjaśnić przed ich użyciem.

Jednak wykonanie znieczulenia stanowi dla lekarza większe wyzwanie. Dlatego może być wykonywane tylko w obecności specjalnie przeszkolonego anestezjologa. Przede wszystkim ważne jest, aby w pełni poinformować pacjenta o znieczuleniu i jego możliwych skutkach. Aby ocenić ryzyko, w ocenie uwzględnia się ogólne ryzyko operacyjne, problemy z wykonaniem znieczulenia oraz przebyte choroby pacjenta. Należy określić status ASA (klasyfikacja ryzyka ASA). Przy ocenie ryzyka szczególnie ważny jest podeszły wiek i ewentualne dalsze choroby pacjenta.

Śmiertelność wywołana zabiegami anestezjologicznymi odgrywa jednak ogólnie podrzędną rolę. Dziś wynosi od 0,001 do 0,014 proc. Podczas znieczulenia główny nacisk należy położyć na monitorowanie oddychania. Głównymi przyczynami śmiertelności związanej ze znieczuleniem są problemy z bezpieczeństwem oddychania, niewłaściwe postępowanie w przypadku problemów sercowo-naczyniowych, nieodpowiednia opieka anestezjologiczna lub nieprawidłowe podawanie leków. Głównym wyzwaniem jest jednak udrożnienie dróg oddechowych.

Jeżeli pomimo wszystkich podjętych środków pacjentowi nie można zapewnić tlenu, w ostateczności należy udrożnić drogi oddechowe. Problemy mogą wynikać z wnikania ciał obcych do dróg oddechowych, ostrego zwężenia oskrzeli lub skurczów mięśni krtani. Jako dalsze powikłania wywołane znieczuleniem mogą również wystąpić zaburzenia sercowo-naczyniowe, czuwanie śródoperacyjne, reakcje alergiczne lub złośliwa hipertermia. Nawet po operacji stosowanie środków znieczulających nadal może powodować nudności, wymioty, pooperacyjne drżenie czy zaburzenia funkcji poznawczych mózgu.