Plik Edukacja lecznicza jest gałęzią pedagogiki, która postrzega siebie jako „pedagogikę w trudnych warunkach”. Pedagodzy wyrównawczy działają na styku pedagogiki, pedagogiki specjalnej i psychologii i poświęcają swoją pracę dzieciom, młodzieży i dorosłym, którzy mają problemy behawioralne, upośledzony rozwój lub są dotknięci lub zagrożeni niepełnosprawnością.
Co to jest edukacja lecznicza?
Nauczyciele wyrównawczy kładą nacisk na holistyczne podejście do swoich klientów; każda osoba dotknięta niepełnosprawnością postrzegana jest przede wszystkim jako osoba kompletna i niezależna, której niepełnosprawność jest tylko jednym z aspektów jej osobowości.
Praca nie powinna skupiać się wyłącznie na jakimś objawie lub ograniczeniu i ich eliminacji, ale raczej na całej osobie z jej określoną historią życia, psychiką, sylwetką, emocjami i rzeczywistością. Niepełnosprawność jest zasadniczo rozumiana jako konstrukt socjologiczny. W związku z tym pedagodzy zawsze starają się osiągnąć jak największą niezależność, integrację i udział osób niepełnosprawnych w całym społeczeństwie.
Nauczyciele wyrównawczy pracują zgodnie z paradygmatem zorientowania na zasoby. Głównym celem wychowawczej pracy nie jest eliminacja chorób i deficytów, ale promowanie umiejętności i mocnych stron, które umożliwiają człowiekowi działanie. Ponadto pedagodzy leczący starają się postrzegać objawy i nieprawidłowości swoich klientów jako znaczące i uzasadnione w kontekście indywidualnej historii życia oraz wspierać osobę w nabywaniu nowych strategii działania.
Nauczyciele wyrównawczy są w swojej pracy bardzo interdyscyplinarni; są w ciągłej wymianie z pedagogami specjalnymi, lekarzami, psychologami, terapeutami zajęciowymi, logopedami i innymi dyscyplinami, aby uzyskać jak najbardziej kompleksowe i holistyczne wsparcie dla swoich klientów.
Rozróżnia się dwa sposoby szkolenia, aby zostać nauczycielem leczniczym. Z jednej strony istnieje możliwość, w oparciu o ukończone szkolenie, głównie aby zostać pedagogiem lub pedagogiem leczniczym, aby uzyskać dalsze kwalifikacje jako uznany przez państwo pedagog leczniczy w ramach dalszego kursu szkoleniowego trwającego kilka lat. Z kolei uczelnie i politechniki oferują studia licencjackie z pedagogiki specjalnej, które dawniej kończyły się dyplomem, obecnie z tytułem licencjata lub magistra.
Zabiegi i terapie
Nauczycielom wychowawczym powierza się opiekę i leczenie dzieci, młodzieży i dorosłych, którzy są dotknięci lub zagrożeni opóźnieniami rozwojowymi i niepełnosprawnościami i / lub wykazują problemy z zachowaniem.
Dzieci z wrodzoną lub nabytą niepełnosprawnością umysłową lub fizyczną są uważane za klientów; Dzieci, które ze względu na niekorzystne warunki rozwojowe w rodzinach pochodzenia nie mogły przejść odpowiedniego dla wieku rozwoju; ale także osoby dorosłe z niepełnosprawnością intelektualną lub chorobami psychicznymi.
Możliwymi polami pracy dla nauczycieli leczących są zatem wczesne wsparcie małych dzieci z opóźnionym rozwojem w przedszkolach lub wyspecjalizowanych placówkach wspierających; Psychiatria dzieci i młodzieży; Zakłady opieki stacjonarnej i ambulatoryjnej dla młodzieży; świetlice przedszkolne, przedszkola i szkoły specjalne; ustalone praktyki edukacji leczniczej; Obiekty rehabilitacyjne; Poradnie pedagogiczne; Obiekty do życia i pracy dla osób z upośledzeniem umysłowym i emocjonalnym itp. Edukacyjne wsparcie wyrównawcze może mieć charakter terapeutyczny w postaci ukierunkowanego wsparcia indywidualnego i grupowego, a także w kontekście codziennego, praktycznego wychowania i wsparcia życiowego.
Ze względu na silny nacisk na współpracę interdyscyplinarną, pedagodzy leczni są często postrzegani jako wartościowy dodatek do pediatrycznych i dziecięcych i młodzieżowych gabinetów psychiatrycznych lub szpitali. W zwykłych przedszkolach i szkołach mogą również uzupełniać pracę lokalnych specjalistów jako pracowników integracyjnych, ponieważ integracja i włączanie osób niepełnosprawnych jest podstawowym przedmiotem zainteresowania pracy pedagogiki specjalnej.
Pedagodzy wyrównawczy uważają się za „wyspecjalizowanych lekarzy ogólnych”, którzy mogą wzbogacić różnorodne środowiska pedagogiczne swoją specyficzną postawą i sposobem pracy.
Diagnostyka i metody badań
Nauczyciele wyrównawczy stosują standardowe procedury testów psychologicznych do diagnozowania opóźnień rozwojowych. W tym miejscu należy wspomnieć o teście Hamburg-Wechsler-Test lub o akumulatorze Kaufmana dla dzieci do diagnostyki inteligencji.
Specyficzne testy rozwojowe, takie jak Bayley Scales of Infant Development lub test rozwojowy trwający od sześciu miesięcy do sześciu lat, są wykorzystywane do sprawdzania rozwoju zgodnego z normami w różnych obszarach (język, umiejętności motoryczne itp.), Aby zidentyfikować wszelkie opóźnienia rozwojowe i móc wspierać klienta w ukierunkowany sposób.
Ponadto stosuje się procedury testów projekcyjnych, w których stan emocjonalny i konflikty wewnątrzpsychologiczne klienta są wyrażane poprzez zadania twórcze. Przykłady obejmują test rodziny na zwierzętach, test rysowania Wartegga, test Sceno lub test frustracji obrazowej Rosenzweiga. Generalnie jednak pedagodzy leczący mniej skupiają się na kategoryzacjach i diagnozach opartych na normach, ale raczej na promowaniu i holistycznym rozpatrywaniu jednostek.
Badania lekarskie w celu zdiagnozowania organicznych przeszkód rozwojowych nie należą do zakresu odpowiedzialności pedagoga wyrównawczego; tutaj konsultuje się z odpowiednimi lekarzami, takimi jak pediatrzy i neurolodzy.
.jpg)
.jpg)
.jpg)
