infekcja

ZA infekcja odnosi się do obrony organizmu przed atakującymi mikroorganizmami, takimi jak wirusy, bakterie czy grzyby. Skutkuje to chorobami zakaźnymi z objawami klinicznymi i bez nich. Zakres chorób zakaźnych jest bardzo szeroki i obejmuje zarówno powszechne choroby wieku dziecięcego, jak i poważne infekcje zagrażające życiu.

Co to jest infekcja?

Choroby zakaźne wywoływane są przez patogeny i występują w bardzo szerokim zakresie. Choroby zakaźne obejmują zarówno zwykłe przeziębienie, jak i typowe choroby wieku dziecięcego, takie jak odra, ospa wietrzna i różyczka, a także HIV lub choroby tropikalne.
© Sztuka Syberyjska - stock.adobe.com

Zakażenie spowodowane jest atakiem mikroorganizmów na organizm. Patogeny szybko się rozmnażają i rozprzestrzeniają po całym organizmie. Organizm próbuje zwalczyć rozprzestrzenianie się i zwalczać patogeny, które powodują infekcję.

$config[ads_text1] not found

Nie wszystkie bakterie wokół nas powodują choroby. W jelitach czy na skórze dbają nawet o zdrowie i prawidłowe trawienie.

Większość infekcji występuje u zdrowych ludzi z dobrym układem odpornościowym i jedynie łagodnymi objawami. Układ odpornościowy rozpoznaje napastnika i walczy z nim. Nieszkodliwe zarazki są trwale na naszej skórze, w przewodzie pokarmowym lub narządach płciowych i nie powodują żadnych szkód u zdrowych ludzi.

Jeśli osoba dotknięta chorobą jest osłabiona przez inną chorobę, jej organizm traci równowagę. Występuje reakcja obronna, która osłabia organizm. W zależności od tego, jak silny jest układ odpornościowy, pojawiają się różne objawy. Jeśli reakcja obronna jest zbyt słaba, mikroorganizmy rozprzestrzeniają się dalej, są przenoszone do ważnych narządów wraz z krwią i prowadzą do uogólnionej sepsy.

przyczyny

Zarazki są wszędzie w naszym środowisku i mogą dostać się do organizmu na wiele różnych sposobów. Odbieramy je podczas połykania, dotykania odpadów organicznych, skaleczenia palców, kichania lub przez kontakt dłoni i infekcję kropelkową z zakażonymi osobami. Istnieje również ryzyko infekcji podczas operacji.

$config[ads_text2] not found

Układ odpornościowy chroni nas przed infekcjami, ponieważ jesteśmy nieustannie atakowani przez wirusy i bakterie. Jeśli jest osłabiony lub liczba agresywnych zarazków jest zbyt duża, obrona nie ma szans. Rozwija się choroba zakaźna. Alergie, infekcje i choroby autoimmunologiczne osłabiają układ odpornościowy.

System obronny organizmu ludzkiego przed atakami z zewnątrz jest jednak złożony. Z jednej strony mamy anatomiczne bariery, takie jak błony śluzowe, pierwsza linia obrony przed atakami. Wbrew powszechnemu przekonaniu nadmierna higiena nie chroni przed infekcjami, ale czyni nas bardziej podatnymi, ponieważ niszczona jest naturalna bariera.

Drugi przypadek to układ odpornościowy organizmu. Wszystko, co wydaje się groźne dla organizmu, jest niszczone przez komórki odpornościowe. Reakcja obronna zwykle objawia się gorączką. Normalna temperatura człowieka wynosi od 36 do 37,5 ° C. Od 38 ° C mówi się o gorączce. Temperatura ciała powyżej 41 ° C staje się zagrożeniem dla życia, ponieważ komórki są niszczone. Gorączka jest bardzo ważnym, ale bynajmniej nie zawsze obecnym objawem choroby zakaźnej.

Układ odpornościowy ma również pamięć. Po infekcji układ odpornościowy staje się silniejszy, ponieważ organizm może zapamiętać pewne zarazki. Ten mechanizm ochronny działa jak szczepienie. Szczepienie prowadzi organizm do przekonania, że ​​jest zarażony zarazkami, przez co organizm wytwarza przeciwciała. Jeśli dana osoba zostanie później faktycznie zaatakowana przez ten patogen, przeciwciała zareagują na to. Jednak z biegiem czasu ta pamięć zanika.

$config[ads_text3] not found

W przypadku alergii system obronny organizmu nie jest w pełni funkcjonalny. W przypadku alergii na roztocza kurzu domowego lub kataru siennego obrona jest skierowana przeciwko substancjom w zasadzie nieszkodliwym. Większość ludzi, którzy wdychają te substancje, nic nie czuje. Osoba alergiczna nie ma przeciwciał ochronnych i wykazuje objawy alergii. W tym przypadku układ odpornościowy nie ma zdolności uczenia się reakcji obronnej i reagowania w przyszłości na substancje.

Objawy, dolegliwości i oznaki

Choroby zakaźne wywoływane są przez patogeny i występują w bardzo szerokim zakresie. Choroby zakaźne obejmują zarówno zwykłe przeziębienie, jak i typowe choroby wieku dziecięcego, takie jak odra, ospa wietrzna i różyczka, a także HIV lub choroby tropikalne. Potocznie nazywa się je również infekcjami, ale nie należy ich mylić z infekcją. Infekcja to stan zapalny rany.

Chorobom zakaźnym towarzyszy szeroki zakres objawów i zmieniają się one w czasie. Różnicuje się je w zależności od pochodzenia patogenu, punktu wejścia patogenu, przebiegu zakażenia lub drogi przenoszenia. Rozróżniającym kryterium może być również zasięg infekcji.

Choroby zakaźne są najczęściej wywoływane przez bakterie. Na przykład bakterie są odpowiedzialne za gruźlicę, zapalenie opon mózgowych, cholerę, dżumę i boreliozę. Krztusiec i błonica są również przenoszone przez bakterie i mogą zagrażać życiu małych dzieci. Tężec jest wywoływany przez bardzo oporne bakterie.

Choroby grzybicze często występują na oczach, błonach śluzowych jamy ustnej i narządach płciowych.

Wirusy powodują wszystkie klasyczne choroby wieku dziecięcego, takie jak wirusowe zapalenie wątroby typu B, grypa, katar, wiele przeziębień i AIDS. Wirusowe zapalenie wątroby typu B to zaraźliwa choroba wątroby, która szybko przekształca się w chorobę przewlekłą. Półpasiec jest wywoływany przez tego samego wirusa co ospa wietrzna, ale jest znacznie bardziej niebezpieczny.

$config[ads_text4] not found

Stosuje się inną terapię w zależności od tego, czy wyzwalaczem są grzyby, wirusy czy bakterie. Do leczenia należy najpierw określić patogen. Możesz uchronić się przed niektórymi patogenami poprzez szczepienie.

Jednak najbardziej zrównoważone jest chronienie się silnym układem odpornościowym, na który można pozytywnie wpływać. Możemy ją wzmocnić poprzez zbilansowaną dietę ze świeżymi owocami i warzywami oraz ćwiczenia na świeżym powietrzu. Oprócz witamin ważne jest również spożycie minerałów, takich jak cynk, żelazo, wapń, potas i selen.

Infekcje bakteryjne są często niebezpieczne i często są leczone antybiotykami. Antybiotyki nie pomagają w infekcjach wywołanych przez wirusy. Istnieją jednak inne leki, które mogą powstrzymać namnażanie się wirusa.

Komplikacje

W większości przypadków infekcja jest wywoływana przez bakterie, które mogą powodować różne komplikacje. Często w związku z infekcją występują silne i długotrwałe bóle głowy, które można złagodzić jedynie za pomocą odpowiednich leków. Inne możliwe działania niepożądane to podwyższona temperatura, gorączka, nudności, wymioty i silny ból gardła lub trudności w połykaniu.

Każdy, kto pozostawia te indywidualne obrazy kliniczne bez leczenia, jest oczywiście narażony na duże ryzyko, więc można spodziewać się znacznego pogorszenia. Jeśli jednak zastosujesz odpowiednie leki na wczesnym etapie, możesz znacznie złagodzić i zwalczyć wymienione powyżej objawy.

Jeśli jednak nie rozpoczniesz leczenia, możesz spodziewać się poważnych komplikacji. Objawy znacznie się nasilą w krótkim czasie, tak że infekcja rozprzestrzeni się po całym organizmie. W tym kontekście nierzadko rozwija się ciężka grypa, która bez leczenia stanowi wielkie zagrożenie.

Każdy, kto cierpi na infekcję bakteryjną, powinien zawsze uciekać się do leczenia farmakologicznego. Tylko w ten sposób można uniknąć poważnych komplikacji i dolegliwości. W przypadku braku leczenia powyższe powikłania będą znacznie gorsze.

Opieka postpenitencjarna

Dalsze postępowanie w przypadku zakażenia zależy od specyfiki choroby zakaźnej, na którą cierpisz. Infekcje skóry, przewodu pokarmowego i górnych dróg oddechowych, na przykład, pokazują, jak różna może być pielęgnacja po infekcji. Podczas gdy powierzchowne zakażenia ran wymagają szybkiej regeneracji poprzez unikanie zakażenia, przywrócenie układu odpornościowego jest często ważnym czynnikiem w dalszej opiece po zakażeniach wewnętrznych.

Obejmuje to wystarczającą ilość snu, zdrową dietę i picie wystarczającej ilości wody. Wskazane jest powstrzymanie się od nikotyny i alkoholu. W przypadku infekcji dróg oddechowych opieka kontrolna może również polegać na zapewnieniu świeżego powietrza, na przykład poprzez konsekwentne wietrzenie pomieszczeń lub regularne spacery. W przypadku infekcji żołądkowo-jelitowych organizm często musi powoli przyzwyczajać się do jedzenia.

W fazie regeneracji wskazane są małe porcje oraz unikanie alkoholu i nikotyny. W przypadku zakażeń leczonych antybiotykami osoby dotknięte chorobą często skarżą się na zaburzenia flory jelitowej. W tym przypadku pacjenci najlepiej zwracają uwagę na oszczędne jedzenie, które powinno obejmować unikanie pikantnych lub tłustych potraw. Produkty jogurtowe, ewentualnie przyjmowane po konsultacji z lekarzem, mogą pomóc w odbudowie flory jelitowej.

Zachowaj ostrożność podczas uprawiania sportu. Należy je wznowić dopiero po całkowitym ustąpieniu infekcji i przywróceniu produktywności pacjenta.

Perspektywy i prognozy

Rokowanie w przypadku infekcji jest korzystne. Podczas korzystania z opieki medycznej rozprzestrzenianie się patogenu jest zatrzymywane tak szybko, jak to możliwe. Następnie zarazki wyzwalające giną i są usuwane z organizmu. Rozpoczyna się regeneracja i stopniowo wzrasta siła własnego organizmu. Dzięki stabilnemu układowi odpornościowemu i odpowiedniej ochronie w ciągu kilku tygodni całkowite ustąpienie objawów.

Należy się spodziewać opóźnień w procesie zdrowienia, jeśli pacjent ma już inną chorobę lub nie ma zdrowego układu odpornościowego. Naturalnie dzieje się tak u dzieci lub starszych pacjentów. W przypadku niezdrowego stylu życia należy się również spodziewać upośledzeń. Bez odpowiedniego leczenia rokowanie u tych osób się pogarsza.

W ciężkich przypadkach może prowadzić do przedwczesnej śmierci, ponieważ organizm jest osłabiony i nie może już wystarczająco się zregenerować z powodu różnych upośledzeń. Patogeny rozprzestrzeniają się prawie bez przeszkód, a organizm ostatecznie poddaje się wielu zarazkom.

Osoby dorosłe, które prowadzą zdrowy tryb życia i nie mają innych chorób, zwykle odczuwają ulgę w objawach nawet bez leczenia. Biorąc pod uwagę różne sposoby samopomocy i przy wsparciu znanych domowych lub naturalnych środków, uzdrowienie można udokumentować u dużej liczby osób dotkniętych chorobą.

Możesz to zrobić sam

To, co pacjent może zrobić sam w przypadku choroby zakaźnej, zależy od charakteru objawów. Do najczęstszych należą choroby zakaźne, którym towarzyszy kaszel, chrypka, katar, bóle głowy i gorączka i zwykle zalicza się je do ogólnego terminu „przeziębienie”. Jeśli jesteś przeziębiony, powinieneś, jeśli to możliwe, zafundować sobie kilka dni odpoczynku, dużo picia, utrzymywania ciepła i zdrowego, bogatego w witaminy i łatwo przyswajalnego pokarmu. Przyjmowanie witaminy C może dodatkowo wzmocnić układ odpornościowy. Leki dostępne bez recepty z apteki pomagają w walce z drobnymi skutkami ubocznymi, takimi jak kaszel lub katar. Jednak gdy tylko objawy się nasilą, należy natychmiast skonsultować się z lekarzem.

Jesienią i zimą występuje również regularna fala grypy. Objawy są często bardzo podobne do przeziębienia, ale grypa jest znacznie bardziej agresywna, a przebieg jest zwykle znacznie cięższy i długotrwały.Ponadto grypa jest zwykle wysoce zaraźliwa. Z tego samego powodu nie należy odwiedzać miejsca pracy, a zamiast tego skonsultować się z lekarzem. Domowe środki zaradcze mogą również pomóc w walce z wysoką gorączką, która często towarzyszy grypie. W szczególności zimne okłady na łydki zapewniają szybką ulgę. Oferowane są również szczepienia przeciwko wielu patogenom grypy, które powinny również stosować osoby należące do grupy ryzyka.

Kiedy powinieneś iść do lekarza?

Lekarz jest potrzebny, jeśli dana osoba cierpi na chorobę. Ponieważ objawy szybko nasilają się w krótkim czasie wraz z infekcją, należy skonsultować się z lekarzem, gdy tylko pojawią się pierwsze objawy. Jeśli wystąpi wysoka temperatura, gorączka, pocenie się, zmęczenie, wymioty lub zawroty głowy, należy zasięgnąć porady lekarza. Należy zbadać i leczyć problemy żołądkowe, niestrawność, biegunkę lub nudności. Jeśli utrata apetytu utrzymuje się, ogólne osłabienie, rozproszony ból lub obniżona wydajność, należy skonsultować się z lekarzem. W przypadku wystąpienia problemów ze snem, zaburzeń rytmu serca, apatii lub apatii należy zwrócić się o pomoc do lekarza.

Jeśli masz kołatanie serca, podwyższone lub znacznie obniżone ciśnienie krwi, lub jeśli czujesz zimno lub gorąco, musisz udać się do lekarza. Należy zbadać i leczyć zmiany w wyglądzie skóry, obrzęk skóry lub zaczerwienienie. Jeśli masz ból głowy, apatię, zaczerwienienie oczu, trudności w oddychaniu lub uporczywy kaszel, zgłoś się do lekarza. Jeżeli dana osoba cierpi na przeziębienie, trudności w połykaniu, zaburzenia seksualne lub podrażnienie skóry, należy skonsultować się z lekarzem. Jeśli pojawi się ropa, otwarte rany lub problemy psychiczne, zalecamy wyjaśnienie objawów. Jeśli istniejące objawy nasilą się lub rozprzestrzenią się po całym organizmie, należy natychmiast skonsultować się z lekarzem.