Mitoksantron

Narkotyk Mitoksantron należy do grupy cytostatyków. Lek podaje się przeciwko rakowi i stwardnieniu rozsianemu.

Co to jest mitoksantron?

Cytostatyczny mitoksantron należy do grupy antracenidionów. Stosowany jest w leczeniu nowotworów złośliwych i stwardnienia rozsianego. W medycynie, substancja czynna nosi również nazwy Chlorowodorek mitoksantronu, Mitoxantronum lub Mitoxantroni hydrochloridum PhEur.

Lek został zatwierdzony w połowie lat 80. W Niemczech mitoksantron jest oferowany jako monopreparat pod nazwami handlowymi Novantron®, Haemato-tron® i Onkotrone®. Na rynku dostępne są również różne leki generyczne.

Efekt farmakologiczny

Mitoksantron ma zdolność niszczenia komórek rakowych. Jak to się robi, nie zostało jeszcze ostatecznie wyjaśnione. Środek cytostatyczny uszkadza DNA (materiał genetyczny), co powoduje zahamowanie syntezy DNA i następczą śmierć komórki. Proces ten ma szczególny wpływ na komórki rakowe, ponieważ dzielą się one szybciej niż zdrowe komórki.

Mitoksantron może z jednej strony wywierać wpływ na komórki rosnące, az drugiej na komórki w stanie spoczynku. Jego działanie nie zależy od stanu podziału komórek. W cyklu komórkowym cytostatyk rozwija się w fazie, w której składa się materiał genetyczny nowej komórki.

Mitoksantron uszkadza materiał genetyczny na różne sposoby. W ten sposób środek cytostatyczny zapewnia zahamowanie odkładania się materiału genetycznego. Po splątaniu nici DNA pękają.

Ponadto występuje nadmiar RNA. Są to cząsteczki odpowiedzialne za pozyskiwanie cegiełek materiału genetycznego. W ten sposób powstaje kilka identycznych łańcuchów DNA, co z kolei prowadzi do śmierci komórki.

Mitoksantron może mieć negatywny wpływ nie tylko na komórki rakowe, ale także na bakterie, wirusy i pasożyty. Wspomaga to obronę immunologiczną organizmu ludzkiego.

W przeciwieństwie do antracyklin, które są często stosowane w leczeniu raka, mitoksantron ma tylko niewielką tendencję do wytwarzania wolnych rodników w tkance. To samo dotyczy utleniania lipidów we krwi. Procesy te zapewniają, że antracykliny mają szkodliwy wpływ na funkcje ludzkiego serca. Pod tym względem mitoksantron ma mniej skutków ubocznych niż antracykliny.

Ponieważ mitoksantron jest podawany dożylnie, jego biodostępność wynosi 100 procent. Produkcja białka wynosi 78 procent. Dystrybucja w tkankach cytostatyku jest bardzo wyraźna po podaniu dożylnym. Metabolizm substancji czynnej odbywa się za pośrednictwem kilku enzymów cytochromu P450. Jest wydalany z moczem i kałem.

Zastosowanie i zastosowanie medyczne

Mitoksantron nadaje się do wielu zastosowań. Należą do nich różne rodzaje raka, takie jak zaawansowany rak piersi, który jest związany z tworzeniem się przerzutów (guzy potomne), ostra białaczka szpikowa (rak krwi), złośliwy rak limfatyczny (zespół nieziarniczy) i zaawansowany rak prostaty, którego nie można leczyć hormonami.

Oprócz raka piersi mitoksantron jest zawsze podawany razem z innymi lekami przeciwnowotworowymi. W przypadku raka prostaty można również zastosować połączenie z glikokortykoidami w małych dawkach. W ten sposób uśmierza się ból, którego nie gwarantują już środki przeciwbólowe lub napromienianie.

Innym obszarem zastosowania mitoksantronu jest stwardnienie rozsiane (SM), który jest stosowany w leczeniu wtórnego przewlekłego stwardnienia rozsianego. Jest również przydatny w zwalczaniu nawracającego SM, który szybko postępuje. Badania wykazały, że mitoksantron znacząco zmniejsza częstość nawrotów.

Mitoksantron jest zawsze podawany we wlewie dożylnym. Ondansetron można również podawać przeciwko ewentualnym nudnościom, które również podaje się dożylnie.

Tutaj znajdziesz swoje leki

Zagrożenia i skutki uboczne

Podawanie mitoksantronu nierzadko wiąże się z niepożądanymi działaniami niepożądanymi. W większości przypadków dochodzi do wypadania włosów, nudności, wymiotów, gorączki, osłabienia i zmęczenia.

U kobiet nie występuje miesiączka, au mężczyzn niewystarczające nasienie.

Inne możliwe skutki uboczne to brak białych krwinek, zaburzenia rytmu serca, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, reakcje nadwrażliwości, problemy z oddychaniem, zmniejszone tętno, zaburzenia wątroby, niebieskawe zabarwienie moczu, bóle brzucha, zaparcia, utrata apetytu i biegunka.

Niewydolność serca, zawał serca, brak płytek krwi, krwawienie z przewodu pokarmowego, ból w klatce piersiowej, odmowa jedzenia, niedokrwistość i niebieskawe przebarwienie żył i paznokci są rzadsze.

Nadwrażliwość na lek jest przeciwwskazaniem do stosowania mitoksantronu. Dokładne rozważenie ryzyka i korzyści leczenia jest wymagane, jeśli pacjent cierpi na infekcje, poważne zaburzenia czynności nerek lub wątroby, ciężką chorobę serca lub brak wszystkich krwinek. To samo dotyczy wcześniejszego leczenia antracyklinami, ponieważ mogą one wpływać na serce.

Należy unikać stosowania cytostatyku również w okresie ciąży. Ponadto zaleca się konsekwentną antykoncepcję podczas leczenia mitoksantronem. Mitoksantron może uszkodzić materiał genetyczny, co negatywnie wpływa na rozwój dziecka. Podczas leczenia cytostatykiem należy również unikać karmienia piersią. Mężczyznom zaleca się również stosowanie antykoncepcji w ramach leczenia mitoksantronem przez okres do sześciu miesięcy po zakończeniu leczenia. Nie ma leczenia dla dzieci.

W przypadku jednoczesnego podawania mitoksantronu i innych leków przeciwnowotworowych istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. W przypadku połączenia z innymi cytostatykami może wystąpić rak krwi lub uszkodzenie szpiku kostnego.