Mielopatia

Noszenie lub przepuklina dysków kręgosłupa szyjnego może prowadzić do zwyrodnieniowych ograniczeń rdzenia kręgowego z deficytami neurologicznymi. Lekarze mówią o jednym Mielopatia.

Co to jest mielopatia?

Termin medyczny Mielopatia lub mielopatia szyjki macicy składa się z greckich słów „mielon” = rdzeń kręgowy i „patos” = ból i oznacza uszkodzenie rdzenia kręgowego w okolicy kręgosłupa.

Uszkodzenie rdzenia kręgowego może prowadzić do wielu dolegliwości, takich jak niestabilność, drętwienie i inne problemy neurologiczne.

Najczęściej dotyczy to kręgosłupa szyjnego, ale mielopatia może wystąpić w innym miejscu kręgosłupa.

$config[ads_text1] not found

przyczyny

Główną przyczyną mielopatii jest zwężenie rdzenia kręgowego, które może być wrodzone, ale w większości przypadków jest nabywane w ciągu życia. Zmiany zwyrodnieniowe prowadzące do mielopatii mogą mieć charakter traumatyczny i być wywoływane przez wypadki lub upadki, ale mogą być również spowodowane stanem zapalnym, chorobami nowotworowymi lub zmianami po operacji, takimi jak blizny.

W większości przypadków mielopatia jest wywoływana przez zmiany zwyrodnieniowe i zużycie w dotkniętym obszarze kręgosłupa. Zwężają rdzeń kręgowy i podrażniają korzenie nerwowe. Różne rodzaje przepukliny dysków mogą również prowadzić do zwężenia rdzenia kręgowego.

Objawy, dolegliwości i oznaki

Typowe objawy mielopatii to ból szyi promieniujący do ramion, czasami drętwienie i uczucie osłabienia ramion.
© falco47 - stock.adobe.com

Typowe objawy mielopatii to ból szyi promieniujący do ramion, czasami drętwienie i uczucie osłabienia ramion. Ręce i ręce mogą zasnąć w nocy. Pierwszym objawem może być sztywność karku i ograniczona możliwość obracania głowy w lewo lub w prawo.

$config[ads_text2] not found

Jeśli rdzeń kręgowy jest już uszkodzony, objawy mogą również promieniować do nóg i prowadzić do niepewności podczas chodzenia oraz upośledzenia pęcherza i jelit. Ważnym objawem identyfikacji jest uczucie porażenia prądem, które może wystąpić przy zgięciu głowy (znak Lhermitta). Im dalej choroba postępuje, tym więcej może wystąpić niepowodzeń neurologicznych. Należą do nich mrowienia, bóle i bóle, utrudnione chodzenie, problemy z koordynacją i problemy z codziennymi czynnościami, takimi jak wiązanie butów lub zakładanie kurtki. W ciężkich przypadkach mogą wystąpić paraliż, zaburzenia pęcherza, jelit i potencji.

Diagnoza i przebieg choroby

Najważniejszym sposobem rozpoznania mielopatii jest obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego (MRI). Najwyraźniej uwidacznia zmiany zwyrodnieniowe z uciskiem na rdzeń kręgowy.W przypadku konieczności leczenia rozległego kostnienia tomografia komputerowa (TK) jest nieodzowną pomocą w odwzorowaniu kości, aby móc lepiej zaplanować i ocenić sekwencję operacyjną.

Aby w odpowiednim czasie zapobiec niekorzystnemu przebiegowi choroby, ważna jest jak najwcześniejsza diagnoza. U pacjentów z ostrymi objawami po przepuklinie dysku, prawdopodobieństwo ustąpienia objawów jest największe, jeśli przepuklina dysku zostanie natychmiast rozpoznana. Zmiany w kościach mogą być powolne i stopniowe, a czasami pozostają niezauważone lub związane z innymi problemami.

$config[ads_text3] not found

W badaniu MRI można wyraźnie zobaczyć zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa szyjnego ze zmianami w odcinku szyjnym rdzenia kręgowego. Leczenie mielopatii zależy od stopnia uszkodzenia.

Komplikacje

Mielopatia powoduje u pacjenta poważne ubytki neurologiczne. Niepowodzenia te mogą prowadzić do paraliżu i dalszych zaburzeń wrażliwości, a tym samym znacząco obniżyć jakość życia pacjenta.Nadal występują ograniczenia ruchowe, dlatego pacjenci mogą potrzebować pomocy innych osób w życiu codziennym. Osoby dotknięte chorobą cierpią głównie na silny ból szyi, a także na sztywność karku.

W rezultacie obracanie głowy wiąże się z bólem. Są też problemy z koordynacją i koncentracją. Ból może ograniczać codzienne życie, a także w postaci bólu spoczynkowego prowadzić do problemów ze snem w nocy. Nierzadko mielopatia prowadzi również do problemów z potencją.

Choroba atakuje także jelita i pęcherz. Nierzadko zdarza się, że u osób dotkniętych chorobą pojawiają się dolegliwości psychologiczne. Oczekiwana długość życia osoby dotkniętej mielopatią może być również ograniczona przez chorobę podstawową. W wielu przypadkach uszkodzenie jest nieodwracalne i nie można zastosować leczenia.

Jednak różne terapie mogą złagodzić objawy. Jednak w większości przypadków nie ma całkowitego wyleczenia mielopatii. Podczas leczenia zwykle nie występują dalsze komplikacje.

Kiedy powinieneś iść do lekarza?

Ból pleców lub kręgosłupa szyjnego powinien zawsze zostać wyjaśniony przez lekarza. Jeśli objawy utrzymują się przez długi czas iz czasem nasilają się, może dojść do poważnej choroby, takiej jak mielopatia, którą należy zdiagnozować medycznie i leczyć terapeutycznie. Osoby dotknięte chorobą najlepiej skonsultować się z lekarzem rodzinnym. Mogą postawić wstępną diagnozę i skierować pacjenta do ortopedy, jeśli to konieczne.

$config[ads_text4] not found

Właściwe leczenie jest przeprowadzane przez różnych specjalistów i fizjoterapeutę. W zależności od ciężkości choroby należy również rozpocząć zabiegi chirurgiczne. Osoby, które mają już problemy z plecami, są szczególnie narażone na rozwój mielopatii. Osoby starsze i osoby z wadami rozwojowymi pleców lub kręgosłupa również należą do grup ryzyka i powinny porozmawiać z lekarzem na wczesnym etapie. Terapia jest długotrwała, a pacjenta należy regularnie badać, aby wykluczyć powikłania i w razie potrzeby leczyć bezpośrednio. Ponadto konieczne jest regularne dostosowywanie leku.

Leczenie i terapia

W większości przypadków leczenie zachowawcze nie wystarczy, ponieważ nie eliminuje przyczyny, jaką jest zasinienie rdzenia kręgowego. Siniaki rdzenia kręgowego i zmiany w kościach zwykle nie ustępują same. Przepuklina dysku może się cofnąć i nie zawsze musi być operowana, ale zajmuje to dużo czasu.

Jeśli jednak incydent spowodował uszkodzenie rdzenia kręgowego, konieczna będzie operacja, w przeciwnym razie objawy nie ustąpią. Leczenie zachowawcze może być czasami konieczne, jeśli pacjenci nie mogą być operowani ze względu na wiek lub choroby współistniejące. Polega na podawaniu leków przeciwbólowych, zmniejszających przekrwienie i przeciwzapalnych. W razie potrzeby należy przepisać ortezę karku i podpórkę do łóżka.

Jeśli nie ma bólu, fizjoterapia pomoże ustabilizować kręgosłup szyjny. Podczas leczenia zachowawczego przebieg należy ściśle monitorować, aby szybko zidentyfikować możliwe pogorszenie. Jeśli wystąpią zaburzenia neurologiczne lub awarie, operacja odciążenia rdzenia kręgowego jest nieunikniona. Operację należy zawsze wykonywać w warunkach szpitalnych; przed operacją podejmuje się próbę zastosowania infuzji lub leków wywołujących obrzęk rdzenia kręgowego.

Podczas znieczulenia należy uważać, aby podczas ustawiania pacjenta nie rozciągać głowy, aby jeszcze bardziej nie uciskać rdzenia kręgowego. Operacja jest zwykle wykonywana od przodu, ale także od tyłu, jeśli ustalenia są prawidłowe. Leki zmniejszające przekrwienie będą nadal wymagane przez kilka dni po operacji. Zwykle następuje rehabilitacja z ćwiczeniami w celu złagodzenia objawów. Często nie można ich całkowicie wyleczyć.

Perspektywy i prognozy

Perspektywy mielopatii są mieszane. Zasadniczo największe szanse na wyzdrowienie daje wczesna diagnoza i późniejsze rozpoczęcie terapii. W praktyce jednak zwykle problematyczne okazuje się, że choroba przebiega podstępnie. Nie ma wystarczających sygnałów wczesnego wykrywania. Oznacza to, że nie można już korygować ubytków neurologicznych i zmian w kościach. Dlatego lekarze często mówią o podstępności mielopatii. Jakość życia cierpi. Postać postępująca prowadzi do coraz większych dolegliwości, jeśli nie jest leczona.

Ostra mielopatia zwykle niesie ze sobą ryzyko całkowitego ustąpienia objawów. Wysiłek medyczny jest niewielki, w zależności od podstawowego stanu pacjenta. Jeśli guzy lub inne choroby wywołują mielopatię, powodzenie leczenia zależy przede wszystkim od zwalczania tych przyczyn.

Po operacji rehabilitacja trwa zwykle kilka tygodni. Jeśli to konieczne, ograniczenia obciążenia muszą być akceptowane w życiu codziennym. Niezbędne jest zachowanie przyjazne dla pleców i wzmocnienie mięśni. Niektórzy pacjenci muszą polegać na urządzeniach medycznych do końca życia, jeśli choroba jest ciężka. W razie potrzeby konieczny jest stały nadzór.

zapobieganie

Podobnie jak w przypadku większości chorób kręgosłupa, mielopatii można skutecznie zapobiegać, unikając jednostronnych ruchów i chronicznie złej postawy. Osoby, które pracują w biurze i muszą dużo siedzieć przy biurkach i komputerach, powinny regularnie wykonywać ćwiczenia, aby odciążyć kręgosłup szyjny.

Regularne ćwiczenia fizyczne wzmacniają mięśnie pleców i łagodzą problemy z plecami. W przypadku łagodnych dolegliwości ćwiczenia fizjoterapeutyczne pomagają w odpowiednim czasie zapobiegać przewlekłym wadom i odciążyć kręgosłup.

Opieka postpenitencjarna

W większości przypadków pacjenci z mielopatią mają bardzo ograniczone i bardzo niewiele dostępnych bezpośrednich środków kontrolnych. Dlatego osoba zainteresowana powinna skonsultować się z lekarzem na wczesnym etapie, aby nie wystąpiły inne powikłania i dolegliwości. Im wcześniej skonsultowano się z lekarzem, tym zwykle lepszy jest dalszy przebieg choroby.

Jeśli dana osoba chce mieć dzieci, powinna najpierw rozważyć przeprowadzenie testów genetycznych i poradnictwo, aby zapobiec nawrotom choroby u dzieci. Większość osób dotkniętych chorobą jest uzależniona od środków fizjoterapii lub fizjoterapii mielopatii. Wiele ćwiczeń można również wykonać we własnym domu.

Wielu chorych jest uzależnionych od przyjmowania różnych leków. Osoba zainteresowana powinna zawsze polegać na prawidłowym dawkowaniu i regularnym przyjmowaniu. Jeśli coś jest niejasne lub masz jakiekolwiek pytania, osoba zainteresowana powinna zawsze najpierw skontaktować się z lekarzem, aby z wyprzedzeniem uniknąć ewentualnych komplikacji i dolegliwości.

Możesz to zrobić sam

Środki, jakie pacjenci z mielopatią mogą podejmować w życiu codziennym, zależą od przyczyny i ciężkości choroby. Jeśli przyczyną jest tylko przepuklina dysku, objawy można złagodzić dzięki profesjonalnie prowadzonej fizjoterapii. Pacjent może wesprzeć terapię w domu indywidualnymi ćwiczeniami. Umiarkowany ruch pomoże zapobiec ponownemu wysunięciu się dysku.

Jeśli operacja jest konieczna, zainteresowany przede wszystkim potrzebuje odpoczynku. Zabieg zwykle bardzo obciąża kręgosłup, dlatego w pierwszym dniu po operacji należy unikać forsownych ćwiczeń fizycznych. W razie potrzeby pacjent musi założyć stabilizator szyi i początkowo chodzić o kulach. Jeśli wystąpi ból, należy zastosować stosunkowo silny środek przeciwbólowy, aby uniknąć złej postawy i wynikających z niej uszkodzeń. Pacjent może wspomagać leczenie różnymi środkami, począwszy od naturopatii. Oprócz kropli waleriany sprawdzają się również preparaty takie jak arnika czy diabelski pazur. Gorąca kąpiel pomaga przy ostrym bólu.

Równolegle z tymi środkami lekarz musi monitorować przebieg choroby. W przypadku wystąpienia komplikacji należy o nich poinformować lekarza. Mielopatia może być spowodowana guzem lub stanem zapalnym, które wymagają leczenia.