Lewomepromazyna

Lewomepromazyna jest składnikiem aktywnym, który ma znacznie szerszy zakres zastosowań niż większość ludzi podejrzewa lub wie. Należy przede wszystkim do neuroleptyków, ale ma właściwości, które pozwalają na stosowanie go w innych dziedzinach medycyny. Dotyczy to głównie skutków ubocznych tego składnika aktywnego, ale jego korzyści nie są jeszcze widoczne

Co to jest Levomepromazyna?

Lewomepromazyna jego struktura należy do fenotiazyn. Z chemicznego punktu widzenia jest to tak zwany „związek trójpierścieniowy”. Środkowy pierścień tego związku to heterocykl zawierający atom azotu i siarki.

Fenotiazyna, która jest aktywną grupą lewomepromazyny, jest podstawą różnych leków, które są głównie stosowane jako neuroleptyki. Fenotiazyny mogą mieć różne struktury, dlatego dzieli się je na trzy grupy:

1. alifatyczne fenotiazyny,

2. Piperydyny i

3. piperazyny.

Lewomepromazyna jest neuroleptykiem o małej sile działania. Podobnie jak wszystkie inne istotne pochodne fenotiazyny, lewomepromazyna ma również specjalne właściwości, które są wykorzystywane w medycynie oprócz pierwotnego zastosowania.

Zwykle lewomepromazyna bardzo nas męczy - chyba że pacjent paradoksalnie zareaguje na spożycie. Dlatego lewomepromazyna jest często przepisywana jako lek stymulujący sen w przypadku trudności z zasypianiem i utrzymaniem snu, ale także w celu uspokojenia.

Efekt farmakologiczny

Lewomepromazyna jest fenotiazyną typu trójpierścieniowego iz medycznego punktu widzenia należy do neuroleptyków o małej sile działania. Blokują receptory dopaminy użytkownika. Znajdują się one w obszarze presynaptycznym i postsynaptycznym, a także bezpośrednio na ciałach komórek.

Jednak istnieje nie tylko jeden receptor dopaminy, ale cała grupa różnych receptorów, które zajmują się przetwarzaniem impulsów zależnych od dopaminy. Te receptory dopaminy są z grubsza podzielone na receptory D1 i D2. Lewomepromazyna działa głównie na receptory D2 i dlatego jest nazywana antagonistą dopaminy. Zajmuje się głównie receptorami postsynaptycznymi w mezolymbicznej korze mózgowej, blokując je, a tym samym osłabiając działanie dopaminy, będącej substancją przekaźnikową organizmu.

Lewomepromazyna jest neuroleptykiem o małej sile działania, wykazującym jedynie nieznaczne działanie przeciwpsychotyczne. Składnik silnie uspokajający ma działanie terapeutyczne podczas aplikacji. Słaby efekt przeciw psychozom nie może zostać osiągnięty nawet przy wyższych dawkach. To tylko sumuje niepożądane skutki uboczne w tym przypadku, ponieważ wyższa dawka stymuluje również te receptory, które pierwotnie nie były przeznaczone do leczenia.

Zastosowanie i zastosowanie medyczne

Lewomepromazyna należy do fenotiazyn i jest neuroleptykiem o małej sile działania. Stosowany jest głównie jako lek w leczeniu zaburzeń lękowych, stanów niepokoju i pobudzenia.

Jest również przepisywany jako lek nasenny na zaburzenia snu, ponieważ ma silny składnik uspokajający. Jest również stosowany jako lek towarzyszący przy bólu przewlekłym. Neuroleptyki są stosowane głównie w terapii schizofrenii, ponieważ mają właściwości przeciwpsychotyczne i uspokajające.

Jednak działanie przeciwpsychotyczne lewomepromazyny jest zbyt słabe, przez co nie nadaje się jako jedyny lek w leczeniu psychoz. Do takich obrazów klinicznych dostępne są neuroleptyki o silniejszym działaniu przeciwpsychotycznym. Neuroleptyki dzielą się na dwa pokolenia na podstawie różnych mechanizmów działania. Lewomepromazyna jest zaliczana razem z prometazyną do pierwszego pokolenia.

Lewomepromazyna może być znana jako lek o nazwie handlowej „Neurocil”. Promethazine jest głównie sprzedawany pod nazwą Atosil®. Nawet jeśli oba leki należą do neuroleptyków I generacji o niskiej sile działania, nie są one stosowane wyłącznie w medycynie, ponieważ oba leki różnią się określonymi mechanizmami działania.

Oprócz leczenia chorób psychicznych i ich skutków, lewomepromazyna jest stosowana nie tylko jako środek nasenny, ale także w leczeniu przewlekłych i ostrych alergii, ponieważ podobnie jak prometazyna nie jest jednym z neuroleptyków o niskiej sile działania, ale także jednym z leków przeciwhistaminowych. Dlatego może być stosowany w określonych dawkach jako lek przeciw nudnościom.

Tutaj znajdziesz swoje leki

Zagrożenia i skutki uboczne

Lewomepromazyna Niestety, nawet w dawkach terapeutycznych, jak większość leków, ma nie tylko pozytywne i wyraźnie pożądane efekty.

Należy również pamiętać, że receptory, które są specjalnie przeznaczone do adresowania i oddziaływania tego leku, mają indywidualną wrażliwość u każdej osoby. Jest to szczególnie prawdziwe w przypadku stosowania leków, które mają wpływ na procesy i procesy chemiczne zachodzące w mózgu. Działania niepożądane mogą mieć śmiertelne skutki dla funkcji życiowych i zachowania użytkownika. Istnieje duże ryzyko, że pacjent zareaguje paradoksalnie na lewomepromazynę.

Oznacza to, że już istniejący niepokój, strach lub podniecenie jest znacznie zwiększone lub w ogóle spowodowane tylko wtedy, gdy jest stosowany jako lek przeciwhistaminowy, na przykład ze względu na jego działanie przeciwimetyczne na nudności lub alergie. Oczywiście ryzyko wystąpienia skutków ubocznych również wzrasta w zależności od dawki. Przedawkowanie, zamierzone lub niezamierzone, może mieć daleko idące konsekwencje.

Niepokój i podniecenie są prawdopodobnie bardziej nieszkodliwymi konsekwencjami. Nawet niewielkie przedawkowanie może spowodować, że użytkownik, w zależności od wrażliwości swoich receptorów, będzie musiał skorzystać z oddziałów intensywnej terapii, ponieważ na przykład mogą również wywołać masywne zaburzenia rytmu serca i depresję oddechową. Podobnie jak w przypadku każdego innego leku, istnieje oczywiście ryzyko całkowitej nietolerancji, która może powodować reakcje alergiczne, a nawet wstrząs alergiczny.